Bir öykü sadece bir öykü değildir. En tabii ve uygun anlamında birinin hayatıdır. Öyküyü "ilaç" yapan onların hayatlarının tanrısallığı ve aktardıkları öykülerle ilk elden tnıklarıdır.
Nesli güzel. Bakılası bir yüzü var. Burnu, boynu, alnı. Onları çevreleyen gür, kızıl, kıvırcık saçları var. Nesli dünyanın neresine baksa bu güzellikle baktığından dünya ona güzel görünüyor. Ayna misali. Eşyalar yerli yerinde ve kıpırtısız duruyor. Gök, güneş, yıldız nasıl anlatılıyorsa öyle. Yağmur yukarıdan aşağıya iniyor ve çukurlara dolmayı biliyor.Ne deniyorsa o. Nesli dünyaya şaşırmıyor.
Bir benim mi aklım karışıyor böyle? Neden bu denli güvenilmez bir düş gibi duruyor önümde madde? Taş taşlığını bilip, unutsa benimle eğlenmeyi.