Bir gün kulağına yavaşça, "Savan, mutlu olacağız, değil mi?" diye fısıldadım.
"Toprak ve su insanlar arasında eşit paylaşılır, kendi tarlamızı sürüp eker, kendi ekinimizi biçebilirsek neden mutlu olmayalım, Tolgonay? İnsan için en büyük mutluluk budur. Çiftçinin bütün zevki ekip biçtiğinin kendinin olmasıdır."
Nedense Savankul'un bu sözleri çok hoşuma gitti, bir rahatlık duydum. Ona sımsıkı sarılarak rüzgâr kavruğu, kızarmış yüzünü öptüm, öptüm... Sonra arka girdik; kahkahalar atarak, birbirimize su serperek doya doya yıkandık.