Ertuğrul Özkan
@Baydipnot
matematik mühendisliği öğrencisi
Yıldız Teknik Üniversitesi
istanbul
52 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
ÜtopyaEdebiyat
En sonda söyleyeceğimi başta söyleyeyim bana çok yüzeysel ve basit geldi. Yazar olması gereken bir medeniyet tasviri yapsa da ne buna ulaşabilme yollarından bahsetmiş ne de insan psikolojisinden anlıyor. Biraz spoiler gibi olacak ama bir bölümünden bahsetmek istiyorum. Ütopyalıların iyi savaşçı olduklarından bahsederken onların bu işi para ya da şan için yapmadıklarından savaşta kazanılan şanın tiksinilesi bir şey olduğundan bahsediyor. Ancak tiksinilen bir eylemde nasıl başarılı olunur ya da motivasyon kaynağı olmayan bir eylemde bulunmanın nasıl mümkün olacağı belirtilmiyor. Para değersiz bir mefhum, altın kölelerin boynuna ve ayaklarına pranga yapmak ve savaşmak için kullanılıyor. Savaşa yalnız kendini ve dost devletleri korumak için giriliyor. Bu mümkün olmayan bir şey.
Ütopya herkesin eşit muamele gördüğü, suçun yok denilecek kadar az olduğu, insanları çalışkan toplumun bilim ve öğrenmeye aç olduğu bir ülke. Bu kısımlar insana bu noktaya nasıl ulaşa biliriz sorusunu sordursa da tutarsızlıkları kitabın cazibesini kaybettiriyor.
Kısacası insanın "Keşke" diyeceği bir çok şeye de sahip olsalar da bu noktaya ulaşmak biber, tuz ve şekeri karıştırıp tadının hoşa gitmesini beklemek gibi.
Reklam
Kitabı nasıl ifade etmek gerek bilemedim, yazar kendi anılarından küçük kesitler sunuyor. Mataryelizim karşıtlığı Batı eleştirisi yani kendine göre bu topraklara ait olmayan her şeye zıt görüşler. Ben çok etkilenmedim açıkcası. Seküler kesimin saçma diyeceği mutasıp kesimin de sürekli duyduğu şeyler var kitapta.
Puan vermedi·413 syf.··
Beğendi
·2021 6. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 14 Temmuz 2021 19:20
Coğrafyada uzaklıklar nasıl Greenwich meridyeninden başlıyorsa, bu yerlerde de mesafeler demiryoluna göre hesaplanırdı.
Trenler ise doğudan batıya, batıdan doğuya gider gelir, gider, gelirdi...
Bir dost için yapılacak olan son vazife için yola çıkanların başında olan Yedigey Boranlı'da geçen bir hayatı geçirir gözlerinden. Çekilen onca zorluk, keder ve bazen de kısa mutluluk anları.
Yazar bu anılarda insana ve sisteme dair eleştirilerini, o topraklara ait kültür ve efsanelerin de yardımıyla anlatıyor. İnsanların alışık olduğu düzeni korumak için saçma da olsa neler yapabileceğini, rahatlarını kaçıran ne olursa olsun -hatta ölen babaları bile olsa- buna karşı koyacaklarını anlatmak istiyor. Kendi köküne yabancılaşmış insanların ne kadar kaba ve anlayışsız olabileceğini görüyoruz.
Burası uzay istasyonu Parite ben Parite 1-2 arkadaşım Parite 2-1 ile Orman Göğüslüer ile Karanar'a binip yanımıza köpeğimiz Yolbars'ı alıp, Raymalı Aga ile Begimay'ın toyuna gidiyoruz. Bizi artık istemeyen gezegenimiz dünyaya son mesajımız budur.
