Buradaki insanların nasıl olduğunu soracak olursan , şunu söyleyebilirim : Her yerdeki gibi ! İnsan aslında karmaşık bir varlık değil. Çoğu zamanın büyük bir bölümünü yaşamak için kullanıyor , geriye kalanı ise , özgür oldukları küçük zaman diliminden öyle korkuyor ki , ondan kurtulmanın her türlü yolunu deniyor. İşte insanın değişmez yazgısı !
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
güneş soğuduğunda
bereket yeryüzünden uçup gitti
ve çayırlar kurudu ovalarda
ve balıklar kurudu denizlerde
ve toprak ölülerini
kabul etmez oldu
gece , rengi solmuş pencerelerde
durmaksızın birikip taşan
Kuşkulu bir hayaldi
ve yollar , sonlarını
karanlığa bıraktı
kimse aşkı düşünmez
kimse fethi düşünmez oldu artık
ve kimse
hiçbir şey düşünmez oldu artık
Yaşam yolumuzun ortasında karanlık bir ormanda buldum kendimi , çünkü doğru yol yitmişti.
Ah , içimdeki korkuyu tazeleyen , balta girmemiş o sarp , güçlü ormanı anlatabilmek ne zor !
Öyle acı verdi ki , ölüm acısı sanki ; ama ben , orda bulduğum iyilikten söz edeceğim , gördüğüm başka şeyleri söyleyeceğim.