Şimdi söyle bana bütün çirkinliğimi
Yalanlarımı
Kötülüklerimi yüzüme vur artık
Utandır beni yaşadığıma
Çeresizliği suratıma bir tokat gibi indir
Yanağımda beş parmağının izi kalmalı
Sonra geç karşıma
Olanları unutalım
İki eski dost gibi
Her şeye yeniden başlayalım
Yeniden yaşayalım geçmiş gelecek bütün yılları
Bütün kederleri ve sevinçleri paylaşalım
"Seni düşünüyorum yokluğunda, seni özlüyorum. En küçük bir parçasında bile yaşadığım sensin. Beraberliğimizin bitmesine gönlüm razı değil. Her yerim ayrı ayrı isyan ediyor sensizliğe. Evet, seni seviyorum. Evet, sana inanıyorum. Ama önce seni istiyorum, seni!"
Çünkü o gün biliyordum artık...onsuz yaşayamazdım. Saçının her teline aşığım onun...ağzına...bedenine, her şeyine, her şeyine... onu dışarı iten bendim sonuçta, yalnızca ben...
İçinde Stefan Zweig'in beş farklı hikayesi var ve her hikayede kendinizden bir ieyler bulabiliyorsunuz özellikle Ay Işığı Sokağı ve Leporella hikayelerini çok beğendim tüm hikayelerde de kendine ait ayrı bir hüzün, heyecan var.