Alyoşa
@Belkim
Edebiyat kokmalı insan..
Şu anda okuduğu kitaplar
BeklemekŞiir
Sarıcadüzü'nde bir yığın toprak
sulanır her sabah gözyaşlarımla
mihriban, mihriban uyan da bir bak!
hasret düğüm düğüm ak saçlarımda...
ardıçlı ağaçlarda gene ay doğar
akasya gölgeleri delik - deşik...
bir pınar ağlar sabahtan akşama dek
yapraklar sallanır, ışıklar söner...
büyüdükçe büyür içimde bir dert,
beklemek...
Abdurrahim Karakoç
“Yalnız bu hafta 3 kez dayak yedim.” dedim. “Hem de ne biçim. Yapmadığım şeylerden ötürü bile dayak yiyorum hep suç bende. Artık beni dövmeyi alışkanlık haline getirdiler”
“İyi ama niye yapıyorsun böyle?”
“Bütün bunları yapan aslında şeytan olmalı bir takım şeyler yapma isteği geliyor içimden ve yapıyorum bu hafta Nega’nın çitini ateşe verdim. Dona’ya topal ördek diye bağırdım çok kızdı. Paçavradan bir topa tekme yapıştırdım batasıca top, Dona’nın penceresinden girdi büyük aynasını kırdı. Sapanımla üç lamba patlattım. Seu’nun oğlunun kafasına taş attım.”
“Yeter yeter”
Zeze’nin yaptığı yaramazlıklardan sadece birazı… Uzun süredir okumayı düşündüğüm fakat bir türlü fırsat bulamadığım “Şeker Portakalı”nı en sonunda okumayı başardım. Tek kelime ile harika bir kitap olmuş. Bugüne kadar okumadığıma hayıflandığım bir kitap oldu. “Zeze” yazar kitabında harika bir kahraman yaratmış. Herkesin seveceği küçük ama yüreği çok büyük bir kahraman. Yıllar önce “İdamlık Genç” kitabını okuduğumda yazar kitabın başına: “Ben kitabı yazarken bir yerde ağladım bir yerde güldüm. Okuyanların da aynı yerde gülüp aynı yerde ağlayıp ağlamayacağını merak ediyorum.” demişti. Ciddi anlamda kitabı okuyunca bir yerde gülüp bir yerde ağlıyordunuz. Yıllardan sonra ilk defa “Şeker Portakalı”nı okurken aynı şeyi yaşadım. Zeze’nin hayal gücü ve yaptığı yaramazlıkları okudukça gülmeye hatta kahkaha atmaya başladım. Daha sonra Zeze’yi acımasız şekilde dövmelerini okuyunca ister istemez gözlerin doluyor ve ağlıyorsun.
Kitabı daha çok öğrencilerime tavsiye edeceğim için birazda onların gözünden bakmaya çalıştım. Ciddi anlamda hem çocukların gözlerinden hem de yetişkinlerin gözlerinden okununca insanı derinden etkileyen bir eser. Hani bazı kitapları okuyup bitirince; bittiğine hayıflanırsınız ya... İşte “Şeker
"Şunu unutmamamız lazım:Fransa'da herkes Fransız, İngiltere'de herkes İngiliz'dir, monarşisti de, liberali de, komünisti de, sosyalisti de İngiliz'dir. Hiç olmazsa birbirleriyle nasıl selamlaşacaklarını, geçineceklerini bilirler ki biz bugün Türkiye'de bunu bilmiyoruz. Bu parçalanmanın, bu şizofrenin sona ermesi lazım."
Sayfa 118 - Timaş yayınları
