Dedi: Bak kendi içine.Yapraklanmış ağacımın kimden tohum aldığını, kökümün nerelere dek uzandığını orada göreceksin. Gör kendini, fazla uzaklara gitme, o zaman benim kime benzediğimi bileceksin. Hepimizin babası atası sen değil misin? Oğullarda babaların sırrı vardır. İkimiz aynı dağız aslında. Yalnızca, ben çöktüm sen yükseldin. Sen örttün ben gösterdim.Âdem acıyla gülümsedi.Doğruluk payı vardı bunda. Kabil’den etrafa saçılan kötülüğün kapısı, Âdem’in yasak ağacın altında unuttuğu anahtarla açılmıştı
Karnı boş olanın hiçbir şeyi yoktur.İktisadi ve maddi darlığa düşmüş bir toplumun,kesinlikle manevi darlığı da olacaktır.Ahlak ve din olarak adlandırılan şey,yoksul toplumlarda manevi değil hayali ve sapkın bir gelenektir.