“Ama geleceği kimse bilemez, gelecek insanın önünde bataklıktan yükselen bir sonbahar sisi gibi durur. Bu sisin içinde kuşlar kanat çırparak, birbirini görmeden aşağı yukarı uçuşup durur. Güvercin atmacayı, atmaca güvercini görmez, hiçbiri kendi felaketinden ne kadar uzağa uçtuğunu bilemez...”
“Bu çok önemli bir noktadır; cins bir köpek bile, yediği tekmelerden rahatsız olmaksızın, yerini yemek masasının altında arar, bunu da köpekçe bir alçalmadan ötürü değil, fakat bağlılıktan ve sadakatten ötürü yapar; her şeyi soğukkanlılıkla hesaplayabilen insanlar bile, hayatlarında, kendilerine yarar sağlayan insanları ve koşulları gerçekten derinliğine doyumsayabilenlerinkinin yarısı kadar bile başarı kazanamazlar.”
“Bir gün boyunca sakin sakin yoluna giden bir kentsoylunun kaslarının çalışması, günde bir kez çok büyük bir ağırlık kaldıran bir atletinkinden çok daha büyüktür; bu fizyolojik olarak kanıtlanmıştır, ve dolayısıyla küçük günlük edimler de toplumsal bağlamdaki toplamlarıyla ve böyle bir toplama işlemine elverişlilikleriyle dünyaya, kahramanca eylemlerinkine oranla, kuşku yok ki çok daha fazla enerji salarlar; dahası, kahramanlık edimi neredeyse dev bir yanılsamayla bir dağın tepesine yerleştirilen bir kum tanesi kadar minicik gözükür. Bu düşünce, Niteliksiz Adamın hoşuna gitti.”