Berceste
@Berceste06
4093 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
“Çok nadiren, birazcık gölge bir yerde, beyaz çiçekleriyle kayaların arasına gizlenmiş dikenli gelincik yeşerir. Ama dikenli gelincik çok geçmeden kuruyacaktır. Işte o zaman insan onun dikenli dallarıyla havayı tırmaladığını ve bileği taşı üzerinde gidip gelen bir bıçağınkine benzer bir ses çıkardığını işitir."
Sayfa 99 - Doğan kitap
“Zamanla unutulur gibi oluyor. İnsan unutınaya çalışıyor. Ama bunu yapmış olan kişinin çürümüş ruhunu sonsuz yaşam yanılsamasıyla besleyerek hala yaşadığı gerçeği bir an bile insanın aklından çıkmıyor.”
Sayfa 96 - Doğan kitap
Aşka DairDüşünce
Puan vermedi·312 syf.·
2026 108. kitabı
Stendhal 
Aşka Dair için yazdığı 1826 tarihli birinci önsözünde bu kitabı herkes için yazmadığından bahsediyor. Adı Henri Beyle olan Stendhal’e göre aşk, eğlenceli bir roman konusundan ziyade insanın içinde yaşadığı karmaşık, zaman zaman da anlaşılması güç bir ruh halinin açık ve bilimsel bir çözümlemesi oluyor. 1834 yılında yazdığı ikinci önsözde de bu tavrını daha da keskinleştiriyor ve aşkı gerçekten yaşamamış, acısını taşımamış, kalbin kırıldığı o derin yeri tanımamış olanların bu kitabı zaten anlayamayacağını belirtiyor. Akabinde eserlerini anlayacak kitle için meşhur olacak bir ifadeyle taçlandırıyor. The Happy Few (Mutlu Azınlık) olarak bir zümre diye bahsediyor.
Bu önsözlerle başlayan Aşka Dair kitabında süslü bir duygusallıktan çok insanı düşündüren, dönüştüren, yer yer gururunu kıran ama yine de vazgeçilmez kalan bir iç tecrübe olarak ele alan, okurundan da sadece dikkat değil yaşanmışlık isteyen bir kitap olarak açılıyor.
Kitabın ana konu başlıklarını kabaca aşkın tanımı, doğuşu, evreleri, psikolojisi ve toplumlarla olan ilişkisi etrafında topluyor. Stendhal aşkı tek bir duygu gibi ele almıyor, onu farklı biçimleriyle düşünmeye çalışıyor. Aşkın sadece hissedilen bir şey olarak değil kendi içinde ayrılan ve değişen bir ruh hâli olarak belirtiliyor .
Aşka Dair’de anlatımı aşkı anlatan denemeler tarzında bir kitap olarak ilerliyor, aşkın nasıl başladığını, nasıl büyüdüğünü, neden acı verdiğini, insanın sevdiği kişiyi neden gözünde büyüttüğünü, umut ve kuşkunun aşkı nasıl beslediğini, toplumsal kuralların bu duyguyu nasıl bozduğunu inceleyen bir üslupla yazıyor. Eser bir deneme, bir psikoloji metni, bazen de insanın kendi kalbini ele veren bir iç çözümleme gibi okunuyor.
Stendhal’in aşk anlayışında her şey çoğu zaman bir hayranlıkla başlıyor. Kişi önce
Aşka Dair için yazdığı 1826 tarihli birinci önsözünde bu kitabı herkes için yazmadığından bahsediyor. Adı Henri Beyle olan Stendhal’e göre aşk, eğlenceli bir roman konusundan ziyade insanın içinde yaşadığı karmaşık, zaman zaman da anlaşılması güç bir ruh halinin açık ve bilimsel bir çözümlemesi oluyor. 1834 yılında yazdığı ikinci önsözde de bu tavrını daha da keskinleştiriyor ve aşkı gerçekten yaşamamış, acısını taşımamış, kalbin kırıldığı o derin yeri tanımamış olanların bu kitabı zaten anlayamayacağını belirtiyor. Akabinde eserlerini anlayacak kitle için meşhur olacak bir ifadeyle taçlandırıyor. The Happy Few (Mutlu Azınlık) olarak bir zümre diye bahsediyor.
Bu önsözlerle başlayan Aşka Dair kitabında süslü bir duygusallıktan çok insanı düşündüren, dönüştüren, yer yer gururunu kıran ama yine de vazgeçilmez kalan bir iç tecrübe olarak ele alan, okurundan da sadece dikkat değil yaşanmışlık isteyen bir kitap olarak açılıyor.
Kitabın ana konu başlıklarını kabaca aşkın tanımı, doğuşu, evreleri, psikolojisi ve toplumlarla olan ilişkisi etrafında topluyor. Stendhal aşkı tek bir duygu gibi ele almıyor, onu farklı biçimleriyle düşünmeye çalışıyor. Aşkın sadece hissedilen bir şey olarak değil kendi içinde ayrılan ve değişen bir ruh hâli olarak belirtiliyor .
Aşka Dair’de anlatımı aşkı anlatan denemeler tarzında bir kitap olarak ilerliyor, aşkın nasıl başladığını, nasıl büyüdüğünü, neden acı verdiğini, insanın sevdiği kişiyi neden gözünde büyüttüğünü, umut ve kuşkunun aşkı nasıl beslediğini, toplumsal kuralların bu duyguyu nasıl bozduğunu inceleyen bir üslupla yazıyor. Eser bir deneme, bir psikoloji metni, bazen de insanın kendi kalbini ele veren bir iç çözümleme gibi okunuyor.
Stendhal’in aşk anlayışında her şey çoğu zaman bir hayranlıkla başlıyor. Kişi önce