Berhunde
@Berhunde_
135 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Hayatımın dönüm noktasında denk geldim bu kitaba;Din
Üniversiteyi bitireli 2 yıl olmuştu ve ben hâlâ doğru düzgün bir işe girememiştim. Başvurmadığım yer, girmediğim sınav kalmamıştı; namazlarımı düzenli kılmama, Allah'a sürekli dua etmeme rağmen hiç bir işim rast gitmiyordu. En sonunda Allah affetsin resmen Allah'a küsmüştüm artık namaz kılmaz, dua bile etmez olmuştum. Her şeyden ümidimi kesmiş, bir okyanusun ortasında kaybolmuş, dalgalar beni nereye sürüklerse oraya doğru gidiyordum sanki. Kısacası ağır bir bunalımdaydım. Tam da bu sırada Rabbim bir şekilde bu kitabı okumamı bana nasip etti ve okuduktan sonra tekrar kendime geldim. Anladım ki ben O'nu bıraksam da O beni asla bırakmadı. Nasıl dua etmem gerektiğini ve duam kabul olmuyorsa Rabbim ya daha iyisini verecek ya da benim için hayırlı değildir ondan nasip etmediğini öğrendim. Ya da imtihandır, her hâlükârda yine her şey benim için. Tam da bu süreçten sonra işlerim rast gitmeye başladı kendime bir amaç bulup Rabbimi vekil kıldım olursa şükür olmazsa bin şükür. Ama artık daha huzurlu ve mutluyum. Bir tavsiye ile incelememi sonlandırmak istiyorum; Hayatta hiçbir durum amaçsızlık kadar berbat bir şey değil. Kötü bile olsa bu hayatta bir amacınız, bir hedefiniz olsun zira biz bu hayata yiyip içip yatmak için gelmedik, öyle olsaydı bir hayvandan hiçbir farkımız olmazdı.
Reklam
Eskiden bir kitap okurken konusu itibariyle değerlendirirdim konusu ne kadar iyi ne kadar sürükleyiciyse benim için o kadar iyiydi. Ama Dostoyevski'den sonra bakış açım değişti. Yeraltından Notlar kitabında çok sıradan konular işlense de yazar yaşadıklarını, kafasında geçirdiklerini öyle güçlü ve doğal bir şekilde yansıtmışki olaydan çok artık yazarın düşüncelerine, hissettiklerine odaklanıyorsunuz. Kesinlikle bu kitabı okumaya başlamadan önce ve bitirdikten sonra aynı kişi olmayacaksınız bakış açınız genişleyecektir...
Vayy bee ne kitaptı ama? Cidden duygu tahlilleri çok yoğundu resmen kitabı okumadım yaşadım ve okurken bir insan nasıl böyle yazabilir diyerek Sabahattin Ali'ye bir kere daha hayran oldum. Ve son olarak şunu da söylemek istiyorum Maria'nın ikizler burcu Raif'inse yengeç burcu olduğuna yemin edebilirim ama kanıtlayamam. :)
Bence "Satranç"ı diğer kitaplardan ayıran en önemli özelliği konusu çünkü çoğu kitap okunur etkilenilir ve biter ama bu öyle bişey değil. Hem tek solukta okunabilecek hem de etkisi uzun sürecek, hikâyesi kolay kolay unutulmayacak bir kitap.
Bayıldım!
Allah'ım ben ne güzel bir kitap okudum öyle? Tek kelime ile harikaydı çok beğendim ve hayran kaldım. Bir eleştiri ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.
Reklam