Besna Aci
@Bessna30
Güvenlik görevlisi
lisans
Yüksekova, 10 Mart 1990
109 okur puanı
Ağustos 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dingin bir akşam giymişsin Eva,
Dağların karlı, Nisan’dan bihaber.
Başının üstünde yüklü bulutlar.
Yorgun gövdeni aydınlatıyor
Peşi sıra dizilmiş soluk lambalar.
Caddenin sessizliği
İçindeki ürpertiyi kabartıyor.
Suya vurmuş şavkı, solgun benzinin.
Ne hoşsun öyle Eva
Ah ne hoşsun.
Serin bir hırka geçirmişsin
Tedirgin omuzlarına.
Sen memleketim olmuşsun
Memleketim, sen.
...
#besnaa
Fotoğraf ; @siya_hevi
Yer ; Gever/Yüksekova
Yüzün, parçalı bulutlu bir günün
Yağmur çisenti(si)yle dağıldığı bir an gibi
Yer yer durgun
Yer yer hareketli.
Dudağın, kızıl bir akşamüstünü andırıyor
Günün kendini bıraktığı o ince eşikte durur gibi.
Kıyafetin, bir buğday başağının dolgunluğuna bürünmüş gibi
Yeşilimtrak bir suskunlukla
Gün ortası güneşine eğiliyor
Sessiz bir bereketin kendi içine çekilişi gibi.
Ellerin, bol yemişli bir bağın
sert bir rüzgârla talan edilmiş son hâli.
Sahiden de biraz sonra çıkıp
gidecekmişsin gibi
Zamandan hafifçe sıyrılarak,
Ölüme doğru
Yeğni ve mağrur ...
...
#besnaa
Tablo ; Vanessa Bell — Virginia Wolf
BİR İHTİMALİN ARDINDAN
Biz acımızı bir çuvala koyduk, Eva.
Sığdırdığımızı sandık, oysa
Acı, karanlıkta kendi köklerini bulan bir varlıktır.
Dallanıp budaklandı,
Rutubet çeken kuru bir soğan gibi
İçimizde, sessizce, inatla filizlendi
Ve çoğaldı, biz sustukça çoğaldı.
Şimdi geceyi emziriyorsun
O irinli göğsünden,
Kanlı, elemli bir geceyi.
Söyle, ne zaman sütten kesmeyi düşünüyorsun, Eva?
Ağzı sütten milyon kez yanan Eva,
Neden hâlâ yanmaya razı?
Biz acımızı kendi ellerimizle besledik.
Onu büyüten de bizdik,
Ondan medet uman da.
En yaramaz düşten, fesleğen kokulu bir uyku bekledik.
Oysa seni yazgıya bırakmadan önce
Kaç kez, kaç kez kuytu köşelerde uyardım.
En sevdiklerimizi ebediyete uğurlamadık mı?
Kucağımızdan kaç ilkbahar düşürdük?
Mevsimleri değil,
İhtimalleri yitirmedik mi aslında?
Şimdi söyle:
Kökü yanmış bir nar ağacından
Meyve vermesini nasıl bekleriz, Eva?
Almenya'ya İletiler
Şiir dilini mektup formuna dönüştürme biçimi gerçekten dikkat çekici. Bu metinlerde hissedilen şey bana biraz kavuşulamamış bir duygunun, belki de hiçbir zaman ulaşmayacak bir yere yazılmış olmanın inceliğini taşıyor. Almenya bir kişiden çok bir mesafe gibi duruyor; yazılan her satır da o mesafeyi aşma çabası gibi. Bu haliyle okurken bana Milena’ya Mektuplar’ı da hatırlattı; aynı içe dönük, karşılıksız kalma ihtimalini içinde taşıyan bir ses var. Bu yüzden metinler yalnızca birine değil, aynı zamanda insanın kendi içine doğru da ilerliyor. Bu yaklaşımı ve kurduğu o sakin ama derin edebi duruşu sevdim.