Merve
@Betterlife
Beni kitaplarımla yalnız bırakın zira bu hayat ziyadesiyle midemi bulandırıyor.
♡ ✦ ☆ ❆ ☼ ✿ ♡ ✦ ☆ ❆
İnsan, biyoloji ile çevre, doğa ile kültür arasındaki karşılıklı etkileşimin tarihsel bir ürünüdür.
Bir bilge' der ki: "Ben ögrencimin, vaktini top oynamakla geçirmesine raziyim; hiç olmazsa gürbüzleşir. Biliyorum, çocuğu bir şeyle uğraştırmak gereklidir, ve boş oturmak çocuklar için en büyük tehlikedir. Öyleyse ne ögrensinler diyeceksiniz; bu da sorulur mu? Adam olunca ne yapacaklarsa onu ögrensinler; unutacaklari seyi degil.
Reklam
bilimlerimiz ve sanatlarimiz gelistikçe ruhlarimiz bozulmustur. Bu yalniz bizim çagimiza ait bir felaket midir, diyeceksiniz. Hayir baylar! Insandaki gereksiz merakin dogurdugu kötülükler, yeryüzü kadar eskidir. Nasil okyanus sulari-nin alçalip yükselmesi gece bizi aydinlatan gezegenin düzenli etkisine baglysa, namus ve ahlakin akibeti de bilim ve sanatlarin gelismesine baglidir. Onlarin istklari ufkumuzda yükseldikçe erdemin kayboldugu görülmüs ve ayni olay her çagda, her yerde olmustur.
Hep nezaket gerekleri, kibarlik zorunluluklari içindeyiz; hep âdetlere, kurallara uymaktayiz. Hiç kendi ruhumuza uydugumuz yok.
Kitabın başlarını çok heyecanla okuyordum mükemmel bir aşka tanık olduğumu sanıyordum ancak sonlara doğru bunalarak okuduğum bir kitap oldu. Kitap erkek anakahramanın ağzıyla yazılıyor.
Bir gün Marianne isimli yeni tanıştığı kadının onunla yaşamak istediğini ve ilk defa bir kadınla yaşacak olduğunu söylüyor. Ve kitabın devamını da bununla devam eden bir süreç, aslında erkeğin bir kadına bağlılığı ve kendini bulmasını okuyoruz kitapta. Zamanla tamamen bir kadının fikrine ve davranışlarına bağlanan kendine yabancılaşan bir adamın hikayesi. Öyle ki arada sevgi var mı derseniz sadece erkekte olduğunu kadının ise oldukça bencil ve suçlayıcı biri olduğunu düşünüyorum. Öyle ki erkek bunu fark etse bile önemsemiyor çünkü bir bağlılık söz konusu. Yani adamın ne gururu kalıyor ne haysiyetini. Sonlara doğru cidden o kadar sinir oldum ki kadının yaptıklarına ve adamın gurursuzluğuna…
Neyse ki kitabın son cümlesinde söylediği cümleyle adamın bazı şeyleri kabullenmeye başladığını görüyoruz.
Sonuç olarak, kimseye koşulsuz bağlanmayın kendi fikirleriniz ve davranışlarınız olsun, onları da kendi istediğiniz için yapın. Bırakın insanlar sizi siz olduğunuz için sevsinler. Bu kadar!
Reklam