Ah, uçurumlu düşünce, sen ki benim düşüncemsin! Senin kazdığını duyarak titremeyecek gücü ne zaman bulacağım kendimde?
Senin kazdığını duyunca, yüreğim yerinden fırlayacak gibi çarpıyor!
Senin susuşun boğacak beni, ey uçurum suskunluğundaki!
Nasıl muhakeme esnasında günlerce herkese şaşırdımsa, "Nasıl oluyor da böyle düşünebiliyorlar!" diye hayret ettimse...Galiba bizi benzerlerimizin karşısında her gün birkaç defa çıldırmaktan bu hayret kurtarır.