İnsan bir kere ölmüyormuş diyebilirsiniz kitabı bitirdiğinizde. Şükrü Erbaşın acısını, özlemini, dizelere döktüğü bu ağıt ile kendime dert edinmiş bulunmaktayım. Ömür hanımın naif kalbine, Şükrü Erbaşın hasretine saygılarımla eseri kitaplığımdan ayırmayacağım kesindir.
"...sessizlikten mi nedir
bütün bunları yüksek sesle söylüyorum.
insan başka nasıl katlanır ölüme,bilmiyordum."