Başladığım kitabı kötü de olsa bitirmek huyumdan Fethi Naci’nin bir sözü sayesinde kurtuldum.
“Karpuzu kestin. Baktın ki kabak. Gene de zorla yiyecek misin o karpuzu?”
“Öyle kolay bir sanat değildir uyumak; onun uğruna, bütün gün uyanık durmak gerekir.” demiş Nietzsche s104
“İyi kitaplar ruha çakılmış parlak gümüş çivilerdir. Oraya güzel şeyler asmalı insan.” s109
Sen bakma çivi çıkar yeri kalır diyenlere. Fami olan her şey silinip gitmeye mahkumdur.
O da evini aramış , o da evsiz kalmış! Nerede aradı acaba ? Uzaklarda duyamadığı anadilinde mi ? Eski bir şarkıda mı, bir hatırada ya da düşte mi ? Fakat şimdi onun evsizliğini ve bilhassa kendiminkini düşünmek ağzımda ekşi bir tat bırakıyoru.