Bir akşam üstü pencerenden bakıyordun
Ağır ağır,yollara inen karanlığa.
Bana benzeyen biri geçti evinin önünden.
Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya..
O geçen ben değildim.
Bir melek ölürken,öyle sessizleşirmiş ki dünya...Zaman dururmuş adeta.Kimse de fark etmezmiş bunu.Geriye bakıldığında ise çok geç kalınmıştır.İyiler erken ölür derler ya hani...Dünyanın acısını daha fazla çekmeyi hak etmediklerinden,erkenden gidip kurtulurlar .Herkes ona ağlarken,o yıldızlara gülümsüyordur.
Aşk dedikleri o üç harf öldürür insanı.Tüketir,yer,bitirir ve değiştirir.Anka kuşu gibi küllerinden yeniden doğarsın ve her şeyi yeniden yaşarsın.Çünkü hayatın temelinde acı yatıyor...O da üç harfli.O da öldürür.Buradan çıkarabileceğimiz en sade cevap;aşk eşittir acı.Şimdi Kalkan’larını kaldırırken iki kere düşün,çünkü aşk için araladığın o Kalkan’lardan acı da sızacak