Dostoyevski’nin benim için diğer yazarlardan ayrılan bir yönü var.İlk okuduğum Dostoyevski romanı “Yeraltından Notlar “ idi. O kitap da benim için çok özel.Beyaz geceler kitabında kısa kısa öyküleri var.O kadar güzel bir kalemi var ki insan okumaya doyamıyor.
Kitap genel olarak güzeldi.Klişeleşmiş sözler de vardı. Beğendiğim sözler de oldu.Okumasanız da olur diyebileceğiniz kitaplar arasında bana göre. Okuyacaksanız eğer çok büyük bir beklentiye girmemeniz gerekir.
Bu nasıl bir kitaptı ki böyle?Muhteşem ötesi,kim okusa yüreğine dokunacak tarzda bir roman.Çok hüzünlüydü ama çok da güzeldi.Okusam mı acaba diye tereddütte olanlar varsa eğer kesinlikle okumalı.
Çok uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı.Daha önce bu kadar duygu yüklü kitap okudum mu diye düşünüyorum.Okudum ama bu kitap kadarını değil.Öyle güzel betimlemelerle anlatılmış ki o 4 çocukla beraber bende vardım sanki o hikayenin arasında.Onlarla birlikte var oldum her anlarında.Kitabın kapağının sırrını da sonlara doğru açıklanınca anladım.Çok hüzünlü anlar vardı kitapta ve bu benim yüreğime dokunmayı başardı.Yazarın diğer kitaplarını da okumak istiyorum en kısa zamanda.
Bu kitabı yıllar önce okumama rağmen beni çok etkilediğini hala hatırlıyorum.Bana hediye olarak verilmişti ve bana okumayı sevdiren ilk kitap diyebilirim.Yıllar geçmesine rağmen bende hala yeri değişmedi ve kitabı aklımdan hiç çıkarmadım.Her çocuğun bu kitabı okumasını tavsiye ederim.