Sessiz Hasta aslında bayağı klasik bir Amerikan psikolojik gerilim formülünü takip ediyor:
* travma + bastırılmış sır
* güvenilmez anlatıcı
* finalde “her şey tersine dönsün”
Bu yüzden kitap bana “daha önce izledim/okudum bunu” hissi verdi. Bu kitap tarzının benlik olmadığını bir daha anladım. Hep aynı Amerikan aksiyon veya fantastik film tarzı gibi, aynı kitap tarzı da var. Bence çoğu yazar filmi çekilir belki diye yazıyor. Ya da bana öyle geliyor. Bilmiyorum biraz tasvir olsaydı bari dedirtti.