James Parkinson. George Huntington. Robert Graves. John Down. Şimdi de bizimki Lou Gehrig. Nasıl oluyor da erkekler hastalık adlarını bile tekellerine alıyor?
Adel birdirbir oynar gibi çocukluğunun üstünden atladığını hissediyordu. Yere bir yetişkin olarsk inecekti. İndiğinde de artık geri dönüşü olmayacaktı çünkü yetişkin olmak babasının bir zamanlar bir savaş kahramanı olmak için söylediği şeye benziyordu : Bir kere oldun mu öyle de ölürsün.
Hayatında ilk kez, bir şeyi gizli tutmak istiyorsan onu kendinden de gizlemen gerektiğini anlıyordu. Gizlediğin şeyin orada olduğunu bilmeli, ama gerekmedikçe adını koymamalı, belirli bir biçime bürünüp bilincine yansımasına asla izin vermemeliydin.