“Bilgelerin bu sözleri; sıradan insanların (avamın) anlayışına daha yakın olsun ve onları kötülükten/alçaklıktan vazgeçirmeye bir sebep teşkil etsin diye ortaya koydukları birtakım darbımeseller (misaller) ve sembollerdir. Çünkü onlara gerçek olan durumla, gerçek mutlulukla ve gerçek bedbahtlıkla (şekavetle) hitap edilseydi, bunu asla tasavvur edemezler; aksine, ilk bakışta (yüzeysel bir düşünceyle) bunları imkânsız şeyler olarak görürlerdi.”