İbrahim
@Brhmbrnn
Maksat Okumak Olsun
Yeraltı Edebiyatı
1998
16 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Sevgi; iki insanın birbirlerinin yüzlerine bakmaları değil, birlikte aynı yöne bakmalarıdır.
"Yalnızlıklar içinde bir kadın. Çok hırpalanmış ama teslim olmamış. Kurumuş bir ağaçla kaderleri yan yana gelmiş. Uzaklara bakıyor. Gökyüzüne. Hiç vazgeçmeden beklemeye devam ediyor. Çocuğunu arıyor olmalı. Çok seviyor olmalı.
Başka türlü o puslu havanın içinde beklemesi mümkün değil.
Kalbindeki eksik parçayı arıyor. Ne kadar uzakta olursa olsun, onu düşünmekten, ona bakmaktan vazgeçmiyor. Bir mucize gibi sevgisini bırakıyor geride."
Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlar. İnsanı çürüten ölüm değil, hayattır.
Nelerin ilgimi çektiğini tam olarak bilemeyebilirim ama nelerin çekmediğinden kesinlikle eminim
