barzan tunç
@Brzntnc
Bir psikoloğun not duvarı...
Van
52 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Beğenmedim1000Kitap
İlk defa bu yazarı okuyorum. Kitabı öven çok sayıda inceleme gördüm. Açıkçası bu övgülere katılamıyorum. Evet özgün bir tarzı, akıcı bir dili var, eleştirdiği konular var ve bu konularda haklı da. Ancak kitabın çok güzel yazıldığını düşünmüyorum ve derinlik bulabildiğim bir kitap da değil. Elbette her okur farklı bir şekilde etkilenir, beğenen olur beğenmeyen de olur ancak bana hitap eden bir kitap olmadı. Beğenmediğim için de detaylara girip uzatmak da istemiyorum.
Reklam
Etiketlemelerimiz, kaygıdan kaçmak için sığındığımız yargılardır.Alıntı
Kanadalı hekim William Osler, “Hastalığı değil, hastayı tedavi edin.”yaklaşımını benimser. Altıncı Koğuş adlı eserde bu yaklaşımın ne kadar gerekli olduğu fikrini gördüm. İnsanlar, toplum, kurumlar; birey ve hastalık arasındaki sınıra dikkat etmiyor ve insanı yaşadığı psikolojik sıkıntılarla özdeşleştiriyor. Yani aslında bireye, insan olarak değil de hasta olarak ya da eserde bahsedildiği şekli ile “deli” olarak bakılıyor. Yani insanları etiketliyor ve o etiketin dışına çıkılamıyor. Eserde, İvan Dmitriç altıncı koğuşta yatan ve psikolojik bir hastalıktan muzdarip bir birey. Kendisi ile sohbet eden doktoru toplum etiketliyor ve “hasta” olarak niteliyor. Toplum herhangi bir psikolojik hastalığı olan birey ile sohbet etmenin olanaksızlığına inanıyor ve bunu “anormal” olarak etiketliyor. Ancak doktor, İvan Dmitriç adlı bireyi hastalığından ayırıyor ve bir birey olarak görüyor, sohbet ediyor. Toplum için bu “bilinmezlik” kaygı verici bir durum olarak nitelendiriliyor ve “bilinmezliği” “bilinir” kılıp kaygısını yok etmek için en kolay yol olan etiketleme yolunu seçiyor ve doktoru da “deli” olarak etiketliyor. Buradan şunu da anlıyoruz ki hastalık bazen biyolojik değil toplumsal bir yargıdır.
Eseri daha ayrıntı bir şekilde inceleyebiliriz çünkü satır araları gerçekten zengin. Ancak ben bununla sınırlı kalmak istiyorum ve gerçekten önerebileceğim bir kitap olduğunu belirtmek istiyorum.
Yazar, duygusal ilişkilere, aşka evrimsel bir bakış açısıyla yaklaşmış. Duyguların, türün devamlılığına hizmet ettiğini ancak insanların bunun farkında olmadığını ifade ediyor. Yazarın iddiası şu: Bizler her ne kadar kendimiz için seçimler yaptığımıza inansak da aslında temelde türün devamlılığı için seçimler yaparız. Partner seçimlerinde dikkat ettiğimiz şeylerin (geniş omuz, dar kalçalar, cesaret gibi) türün devamlılığı ile ilgili olduğunu iddia eder. Evrimsel açıdan baktığımız zaman anlamlı geliyor. Farklı bir bakış açısı edinmek isteyenler için önerebileceğim bir kitap. Yazarın düşüncelerine katılıp katılmamanız önemli değil ancak farklı bir bakış açısı için okunması gerekiyor diye düşünüyorum.
Kitabı okuduktan sonra hayatın anlamı nedir diye sordum kendime tekrardan. Hayatta amaçlarımız elbette var ve var olmaya devam edecektir. Ancak ya tüm amaçlarımıza ulaşırsak? Elbette kahramanımız
Hepimizde biraz Oblomovluk yok mu?Edebiyat & Roman
Herkesin kendisinden bir şeyler bulacağı bir kitap. Okuması zevkli olan akıcı bir kitap. Dili, olay örgüsü gerçekten başarılı. Daha ilk sayfadan itibaren kitabın dalgalarına kapılıp bilinmez
Reklam