Sabiha için ev, ancak bir erkekle paylaşıldığında, rafları dolduğunda, sofralar kurulduğunda, ocak tüttüğünde canlanır, "yuva" olur. Sabiha erzağı yerleştirirken şöyle der: "Halil, bu evi şimdi seviyorum. Ondan evvel, ne bileyim ben, bir barınaktı sadece. Şimdi ev oldu."
"Benimle oyun oynamayacak kadar naziksiniz. Eğer duygularınız hâlâ geçen Nisan'daki gibiyse, bana bunu hemen söyleyin. Benim duygu ve dileklerim değişmedi ama tek bir sözünüz beni bu konuda ilelebet susturacaktır..."