...“iyi insan”ın “kötü insan”dan daha değerli oluşundan kuşkulanılmamış, bir tereddüte düşülmemiş. Ya tersi doğruysa bütün bunların? Ya “iyi”de gerileme belirtisi varsa? Yine bir tehlike, bir ayartma, bir zehir, bir narkotik? Şimdiye geleceği bir bedel ödeyerek yaşıyorsak? Belki de daha rahatlatıcı, daha az tehlikeli ama aynı zamanda daha küçük düşürücü, daha dar biçimde?...