Tıpkı öyleyim işte ben. Vazgeç. Ben buyum… Belki de sürünürüm dediğin gibi. Elimden tutmuş tutacak senden başka kimsem yok; onda da haklısın. Hiç bir şey değişmez yine de
On iki ses öfkeyle bağırıyordu ve hepsi birbirinin aynıydı. Artık domuzların yüzlerine ne olduğuna dair bir şüphe kalmamıştı. Dışarıdaki hayvanlar domuzdan insana, insandan domuza ve tekrar domuzdan insana baktılar ama şimdiden hangisinin hangisi olduğunu ayırt etmek imkansızdı.
Kasım 1943-Şubat 1944
Hayalinde bir gelecek canlandırabilse, açlık ve kırbaçtan kurtulmuş, hepsinin eşit olduğu, hepsinin kendi kapasitesine göre çalıştığı, Üstat’ın konuşma yaptığı gece kendisinin ön ayaklarıyla kaybolan Ördek yavrularını korumuş olduğu gibi güçlülerin zayıfları koruduğu bir hayvan toplumu olurdu bu..