Burcu Şengül
@Burcusengull
Sosyal Bilgiler Öğretmeni
Atatürk Üniversitesi
Erzurum
28 Temmuz 2002
38 okur puanıŞubat 2025 tarihinde katıldı
“Kendi kendime karşı çok borçlandım. Kendime vadettiğim şeyleri yapamazsam utancımdan aynaya bakamayacağım.”
Reklam
“kendi yolumda ilerlemeyi seviyorum. Hiç kimseye bağımlı olmadan kendi yolumda ilerliyorum.“
Bazı kitaplar bittiğinde kapağını kapatırsın, bazılarıysa bittikten sonra zihninin içinde yaşamaya devam eder. Verity benim için ikinci türdendi.
Kitap boyunca rahatsız edici bir merak hissiyle ilerledim. Her sayfada biraz daha karanlıklaşan bir atmosfer vardı ve bu atmosfer insanı istemsizce içine çekiyor. En etkileyici tarafı ise korkusunu doğaüstünden değil, insan zihninden almasıydı. Çünkü gerçek hayatta da en ürkütücü şey bazen bir insanın iç dünyası olabiliyor.
Verity karakteriyle ilgili ne hissetmem gerektiğinden hiçbir zaman emin olamadım. Nefret mi, acıma mı, yoksa korku mu… Sanırım kitabın başarısı da burada başlıyor. Okurunu sürekli şüphede bırakıyor. Özellikle final kısmı kitabı kapattıktan sonra bile zihnimde dönmeye devam etti. Hangi anlatı gerçekti? Gerçek dediğimiz şey gerçekten kimin anlattığına mı bağlıydı?
Colleen Hoover’ın dili akıcıydı ama kitabı güçlü yapan şey yalnızca sürükleyiciliği değil, insanın karanlık tarafını bu kadar rahatsız edici şekilde hissettirebilmesiydi.
Bazı sahnelerde gerildim, bazı yerlerde mideme ağırlık çöktü ama elimden bırakamadım. Sanırım Verity tam olarak böyle bir kitap: rahatsız ederek kendine bağlayan türden.
Reklam