Bir sevda uğruna geldiğim bu şehirden,güzel İstanbuldan dönerken okudum son satırlarını bu kitabın.Hava çok soğuk,benimse içimde kısa sürmesini ümit ettiğim kocaman bir yangın var,Madonna elimde,bitti ama ben de bittim.Çok geç kaldım derdim hep okumak için,herkes çocukluğunda bitirdi sen koca kız oldun halâ okumadın der kendime kızardım,iyi ki okumamışım, anladım ki okusam da anlamazmışım,anlasam da hissetmezmişim.Ah Raif bugün iliklerime kadar hissediyorum duygularını,aşkı aramak, bulmak, hissetmek ve kaybetmek,hayatta hiçbir zaman kafamızdaki kadar harikulade şeyler olamayacağını henüz idrak etmemiştim.Ah Raif,sen Mariani kaybettin ben hayallerimi,dünyevi aşka ümidimi.Senin acın mutlak ki benden zordur Raif,eğer ben Mariamı senin gibi kaybetseydim iki dünyamı da karartır benliğimi kaybederdim,ben olmasam bile hayat gülsün Mariama.