Yaklaşık yedi sekiz sene evvel aldığım kitabı, neden bilinmez bir türlü gelmeyen okuma isteğim sebebiyle bugüne kadar beklettim. Türk edebiyatının ilk dönem örneklerinden olan eseri aslında lise yıllarımda okumuş olmam gerekiyordu, bir geç kalınmışlık söz konusu. Fakat geç olsun güç olmasın diyerek incelememe devam ediyorum.
Kitap beklediğimden daha iyiydi. Özellikle yazarın dili kullanımı güzeldi. Fakat satırlarca süren cümleler bazen kitaptan kopmama neden oldu. Betimlemeler başarılıydı, özellikle de mekan tasvirleri. Fakat Dilber'in tasvirinde başlarda siyah gözlü ifadesi kullanılırken kitabın sonlarında mavi gözleri olduğu geçti bir cümlede. O dikkatimi çekti.
Teknik kısımları bir yana bırakırsak, kitap dönemi için oldukça önemli bir konu olan esir ticaretini anlatıyor. Fakat duyguları okuyucuya geçirme konusunda eksikleri olduğu düşüncesindeyim. Böyle bir konuyu işleyen bir kitapta çok daha fazla üzülmeli ve o acıyı kalbimde hissetmeliydim. Bu konuda pek başarılı olamadı. Bir de olaylar çok çabuk oldu bittiye getirildi bence. Kitap daha uzun tutulup olaylar daha detaylandırılabilir, karakterlerin iç dünyası daha iyi yansıtılabilirdi. Fakat dediğim gibi eser döneminin ilklerinden olduğu için çok da görmemek gerek. İşlediği konu itibariyle dönemi için önem arz eden bir eser. Geç kalmış da olsam okuduğum için memnunum. Keyifli okumalar...
Reklam
Erkek;kırılgan,naif,kedi gibi koltuğunun altına giren kadından hoşlanır. Güçlü,ayaklarının üstüne basan kadın pek işine gelmez.Şu "Ağzını Kırdığımın" dünyasında,kendi gücünü kadının üstünde hissetmeye deli gibi ihtiyaç duyar.
Kadın dersen daha beter.Kadın güçlü kadından nefret eder ( Ama olmuyor feminist ablam.Ağzınıza küfür hiç yakışmıyor.)
Sonuç olarak da nur topu gibi global dünyamda kadın kahramanları ne kitaplarda ne de filmlerde görmekten pek de haz etmiyoruz.
Kitaptaki Rabia Ablamıza gelince keçi gibi inatçı,yaşadığı tüm zorluklara rağmen kimsenin karşısında eğilmeyen bir hafız.
Adıvar' ın sürgünde yazdığı bu kahramanının da akibeti pek farklı olmadı.Sevdiremedi kendini ama farklı nedenlerle.
Cumhuriyetçi bebeler, hafız ve kapalı olduğu için uzak durdu. ( Kızıyorsun ama öyle...)
Muhafazakar bebeler ise, erkeklerle bu kadar sıkı fıkı olmasını ve müziğe olan ilgisini beğenmedi.
Bakmayın siz hiç birine efenim.
Rabia iyi kız hem de çok kafa kız.
Cebren okutalım
Not: Amma Can yayınlarından çıkan 13.baskıyı okuyacaksanız işiniz zor.
Özüne sadık kalalım demişler. Pek iyi etmemişler.
Ortaya çıkan ne deve ne de kuş.
O kadar çok dipnotla bölünüyorsunuz ki kitabın tadını tam çıkaramıyorsunuz.
Tahammül edememek kelimesinin bile dipnotla sayfanın aşağısında açıklanmasına, tahammül edebilecek misiniz çok merak ediyorum.
10/10
2020 48. kitabı
Okudukça ülkemizdeki mevcut müfredat bir yanda kalsa ve bu kitap eğitim sistemimizin temelini oluştursa dediğim bir eser. Kitabın temasını verdiğine inandığım tabi yine bu eserde geçen etkileyici bir kısım ; `Biz Türkler, batı milletlerinin hiç birinden daha az zeki değiliz. Bilakis, gözlemlerime dayanarak söylüyorum ki, Türk ferdi dünyanın en zeki, ferasetli ve çalışkan insanlarındandır. Bununla beraber, batı milletlerinden daha geriyiz. Çünkü zekamızı metotlu ve rasyonel bir şekilde kullanmıyor, zaman ve kuvvet israf ediyoruz. '
10/10
2020 169. kitabı
Bir kaç yıl önce aldım, kütüphanemde duruyordu. Kitap ve kişinin buluşma zamanına inanırım. 2016'nın Ekiminde nasip oldu buluşmak. 16 Nisan Referandumunu anlamak isteyenlere tavsiye ederim. Hocanın önsöz yerine aziz okuyucusuna yaptığı vasiyet çok anlamlı.
10/10
2020 211. kitabı
Ömer Seyfettin, Türk öykücülüğünün mihenk taşlarındandır. Dile gösterdiği duyarlılık ve öyküleme tekniği açısından benzersiz bir yere sahiptir. Destani bir ruhla doludur. Ulusalcıdır. Eserlerinde çocukluğunu, Türk folklorunu ve tarihini konu edinir. Sosyal hayatın acı tablolarını gözler önüne serer. Bazı fikirleri mizahi bir dille, şaka ve takılmalarla süsleyip anlatır. Yapmacıksız, samimi ve sade bir dille yazılmış olan eserleri, bundan ötürüdür ki, her dönemin sevilen eserleri arasında yer alır. Ve yine bundan ötürüdür ki, sıksık dünya öykücülüğünün büyük ustalarından Maupassant'la karşılaştırılır."Ömer Seyfettin bir Türk aydını ve 20. yüzyılda yaşama bilincini edinmiş birisi olarak Kaşağı'da yanlış anne baba tutumlarının çocuklar üzerindeki olumsuz etkilerini eleştirmektedir."
