Hayat ancak bir kere oynanan bir kumardır, ben onu kaybettim.
İkinci defa oynayamam..
Artık benim için eskisinden beter bir hayat başlayacak.
Gene makine gibi akşam üzerleri alışveriş edeceğim.
Kim ve ne olduklarını merak etmediğim insanlarla görüşüp onların sözlerini dinleyeceğim.
Hayatımın başka türlü olmasını imkân var mıydı?
Zannetmem.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim.
Sen bana,dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu ,benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin .
Bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil...
Bana hakikaten yaşamak imkanını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim.
Böyle birkaç ay, birkaç ömür kıymetinden değil midir?.
Ömrümün sonuna kadar, diz çökerek, onun hatırasına karşı işlediğim cinayetin kefaretini vermeye çalışsam bunda gene muvaffak olamayacağımı, insanların en günahsızına kabahatlerin en ağırısını; seven bir kalbi yüzüstü bırakmak ihanetini yüklemenin, affedilmeyeceğini seziyordum