Ne zaman düşsem bir adım geriye
İnsan ya bu batar da çıkar da
Bir nida yankılanır üstadın sesinden
Çare onda
Çare o ve ben…
Belirir İstiklalin hedefi
Gözerimin ufka baktığı yerde
Öyle ki ‘’O’’ ufkun başladığı ve bittiği yerde
Korkular, kaygılar tabiat gereği…
Yoğursun beni, bensiz olayım
Ben! O şiirin o ve beni…
İşte tüm mesele O
Ben varsam yok o
Yoklukta ben yok
Kork!
Savaş!
Gör! İman, itikad asıl
Takatin tükendiği anda
İntizardaki İstinata sarıl
Kalk ve yorul
Yorul ve yoğrul
İşte sır
Yarını düşünmek anında hezeyanın
Cahit Can ÖZTÜRK