Kişi, dua ederken kafiyeli okuma hususunda kendini zorlamamalıdır.
Zira bu, kalbi meşgul eder, kalp kırıklığı, tevazu, fakirlik, acziyet, zillet ve huşü duygusunu giderir. Kendisinin yahut başkasının hazırlayıp da ezberlemiş olduğu duaları tertip ve gramerle meşgul olup kendini zorlamadığı sürece okumakta bir sakınca yoktur. Sünnet olan, duada sesi alçaltmak, istiğfarı çok yapmak, kalpten inanarak işlediği bütün yasaklardan dil ile tövbe etmektir.
Kişi, dua ederken ısrar etmeli ve duayı tekrarlamalıdır.
Duanın kabulü hususunda acele etmemelidir.
Duasına yüce Allah'a hamdüsena ederek ve Resûlullah'a (sallallahu aleyhi vesellem) salât ve selâm getirerek başlamalı ve yine bununla bitirmelidir.
Abdestli olmaya ve Kâbe'ye doğru yönelmeye gayret göstermelidir.