Miss Hacker
@Captain_Jack_Sparrow
#194287650
zaqa.net/misshacker
#193841267
Pp: Flaşiye hanım
Şu anda okuduğu kitaplar
İncələməmi oxumaq istəyirsinizsə, sadəcə, bundan əmin olun.Yalan
Art və Xaos. Öz trackləri və əsərləri ilə adını Azərbaycan sənət tarixinə yazdırmış Qaraqanın qələmindən oxuduğum daha bir əsər...
Gəlin, sizə bir sual verim. Yəqin ki, hamınızın sevərək dinlədiyi musiqi və ya "fanat"ı olduğu kitablar var. Əlbəttə, onların yazıçılarını da sevirsiniz. Bəs, əsəri yazıçıya görə sevirsiniz, yoxsa yazıçını əsərə görə? Cavab vermək lazım deyil, sadəcə düşünün. Bu, ilk riyaziyyat müəllimimin bəhs etdiyi, ədəbiyyat dərsində nəyə görə keçmədiyimiz haqqında təəccübləndiyi "cavabsız suallar" kimidir. Əlbəttə, mənim müəllimlərim və dərslərim sizə maraqlı deyil, elə isə, sizə maraqlı olan (ümid edirəm ki, belədir.) mövzudan yayınmayaq. Bəli, mən də bu sualın cavabını verməyəcəm, sadəcə düşünün. Əgər bir gün sizin əsərlərini çox sevdiyiniz yazıçı düşüncələrinizin ziddində əsərlər yazsa, onu hələ də sevərsiniz? Bəlkə də, bu əsər sizin düşüncələrinizə təsir edər, onları dəyişdirər və bundan xəbəriniz belə olmaz. Ümiyyətlə, bizim düşüncələrimiz var mı? "Düşünən heyvanlar" nə dərəcədə düşünür? Düşünmək nədir axı? Biz bir filmə baxırıq, filmin baş obrazının necə də bədbəxt olduğunu düşünürük. O heç öz övladlarını belə doyura bilmir, belində ağır daşlar ilə bir neçə kilometr yol getməlidir. Amma nəyə görəsə, onun bir neçə kilometri, səhnənin bitməsi ilə sona çatır... Səhər durmusunuz, çox xəstəsiniz, qızdırmanız var. Əgər siz universitet tələbəsisinizsə, düşünürsünüz: "Ola bilməz, mən bu gün dərsə gedə bilməyəcəm, müəllim mənə qayıb yazacaq və dərslərimdən geri qalacağam." Daha sonra yatır və bir də günorta oyanırsınız. Həmin gün bitki çayı içir, ən sevdiyiniz fimi izləyir və sabah yeni günə sağalmış vəziyyətdə başlayırsınız. Sizi sağaldan nədir, bitki çayı? Bəlkə, bir müddət məsuliyyətdən azad olmaq və sevdiyiniz işlərlə məşğul olmağın
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Okumadan geçin, sizin için yazmadım.
Kitabı az önce okudum. Sayfaları bitti.. ama acaba ben bitirebildim mi? Kitabı bitirmek ne demek ki? Sindirmek mi? Anlamak mı? Yaşamak mı? Bilmiyorum, ama bunlardan herhangi biriyse herhalde bu kitap hiçbir zaman bitmeyecek benim için.
Şimdi inceleme yazmam gerek. Ama bitmeyen bir kitaba nasıl inceleme yazabilirim ki? Hem niye inceleme yazmam gerek? Ben okuduğum kitapların hepsine inceleme yazan birisi değilim ki.. sadece 10 inceleme var yazdığım. Aslında yazamıyor olmamın çok daha büyük bir sebebi var, bu sebep kaç tane inceleme yazmış olmam değil. Belki de sebep, gerçekleri söyleyemiyor olmam. Çünkü söylersem onların çok vahşi ve tehlikeli olacağını biliyorum. Yani.. korkuyor muyum? Belki de... O zaman özgür de değilim? Allah aşkına, bunu zaten biliyorduk! Kim özgür ki sanki.. Firdevsten başka?
İnceleme yazamadım. Şimdi kitabı önermem gerek. Ama.. bu kitap mı? Kitap okunur, sindirilir, anlaşılır... Kitap olmayan birşeyi nasıl okumalarını önerebilirim ki? Yaşamalarını mı önersem? İnsanların üzerine böyle bir sorumluluk ve özgürlük yükleyemem ki.. Bir kere onlar özgür olmaktan korkuyorlar!
Az önce bir inceleme yazıyordum. Sildim. Neden mi? Çünkü yalanlarla doluydu, çünkü insanların haberi yok, bilmiyorlar, kimse hiçbir şey anlamıyor tipindeydi. Ama herkes biliyor, herkesin haberi var. Dünyada hergün binlerce tecavüz, erken yaşta evlendirilme, istismar, şiddet olayları oluyor. Akla-hayale gelenden onlarca kat daha fazla. Yani bu durumun insanlar tarafından görülmemesi, duyulmaması imkansız. Covid döneminde bir laf vardı, insanlar kendi yakınlarından en az bir kişi hastalandıktan sonra anlayacak durumun önemini, inanmaya başlayacak. Bu konuda da durum öyle, herkesin yakınında olmak zorunda, rakamlar bunu gösteriyor. Ama malesef kimse anlamıyor, inanmak istemiyor. Sorun bu.. Sorun insanların bilmemesi, duymaması, görmemesi değil, istememesi. Ama bilmek zorunda, anlamak, anlatmak zorunda. Çünkü anlatılmadıkça artacak bu olaylar, hergün binlerle çocuk aklınıza getirmeye bile korktuğunuz olaylar yaşayacak. Ve siz evinizde oturup televizyonda gördüğünüzde kanalı çeviremezsiniz, internette karşınıza çıktığında hemen yukarı itemezsiniz. Duyarlı olmalısınız, olmak zorundasınız çünkü bunu yapmadıkça çocuklar cinayetlere kurban gidecekler. Birşeyi yapmanız için herhangi bir kanunda yazılması gerekmiyor, gerçekten kendisine insan diyerek "şereflendiğini" düşünen ve vicdan sahibi olan her birey duyarlı olmalıdır. Olmazsa söylediğim özelliklere sahip değildir.
Bilinçlendirici okumalar dilerim..
İnsanlar neden böyle? Neden böyle acımasızdır, menfaatçidir, yalnızca kendini düşünür insan?
Kitabı okuduktan sonra buradaki incelemelere baktım. Ama bu kitabı görmedim ben incelemelerde. Bir kitap gördüm, sayfalarıyla, yazılarıyla bir kitap.. Hiçbirisi gerçek değildi ki..
Bir kitabın gerçek olması için ne gerekir? Bence anlayış gerekir, duygular gerekir. "Sadist" romanında yazar önündeki sayfaya bakıyordu ve herşey yok oluyordu, bizim bir şeye kitap demek için ihtiyaç duyduğumuz herşey.. Sadece bir delik kalıyordu. Ama o delikte neler, neler vardı...
Buradaki incelemelerde o anlayışı bulamadım ben. Daha çok pazarlama vardı, nasıl yazsam daha çok okunur düşüncesi vardı. Hele bazı kitapları para kazanmak için yorumlayanların incelemelerine bakmaya bile korktum.
Şimdi diyeceksiniz ki, kendin çok güzel mi yazıyorsun? Hayır, yazmıyorum. Benim yazdığım inceleme bile değil ki. En kısa sürede şikayet edilip silinmesi gerekir. Ben sadece kitabı okuyup bitirdikten sonra içimde kalan acıyı, bir de insanların yazdıklarına bakıp umduğumu bulamayışımın acısını döküyorum.
.. Az önce anlayış dedim, kitapta olması gereken şey diye. Hem yalnızca kitapta olması gerekmez ki, insanda da olmalıdır. Peki, var mı? Harbiden, var mı? Var yani, çoğu insanın suçunu başkalarının da üzerine atamam.
Bu kitapta da öyle insanlar vardı. İki türde de vardı, iyi de, kötü de..
Kitapta iki arkadaş vardı, hep bir birini kollayan, diğerinin yanında olan. Bir de bunu anlamayan, normalde insanların böyle olmadığını söyleyenler vardı. Kötüler vardı!..
Neden böyle yaptın, bu kadar üzdün ki beni? Bunu yapmaya hakkın yok, bir insanı kederlendiremezsin! Çünkü sen bir kitapsın. Kitaplar öyle yapmaz mı, yani insanları mutlu etmez mi? Onların boş vakitlerini doldurmak için yok mudur kitaplar?
Lütfen beni boş
"Bir kez daha yaratamadığımızı yok etmeyi başarmıştık."İnsan
Yargılamak kolay, değil mi? Bir insan kötü bir şey yapar ve herkes ondan yüz çevirir. O kötü bir insan, bizim onunla konuşmamızı haketmiyor. Bir kere kötülük yapmış, yeniden yapıp yapmayacağı kimin umrunda ki?!
Ama siz... Siz iyi bir insan mısınız? Her zaman etrafınıza iyilik dağıtır ve her önünüze gelen insana gülümser misiniz? O insan sizin kalbinizi kırmış bile olsa mı? Alkışlanmayı hakettiniz, ayaktayım şu an..
Tamam, şimdi şöyle düşünelim; Birisi bir insan öldürmüş ve ömürlük hapis cezasına mahkum olunmuş. Üzülmediniz, öyle değil mi? Ne de olsa o bir cani, o bir katil! Bunu hakediyor. Hatta sevinmesi gerek, siz olsanız onu idam ettirirdiniz.. Ama, bir insanı öldürmek bu kadar kolay mıdır ki? Herkes bir defa yaşar ve ölünce geriye dönme şansı kalmaz. Bunu da mı hakediyor? Başkasının da yaşam hakkını elinden aldı diye mi? Haklısınız.
..Ama belki o cani, katil değişecekti? Belki hareketinden pişman olmuş ve bir daha yapmayacağına söz vermişti? (Belki, o katil aslında bir fareyi bile incitmeyecek kadar iyi kalpliymiş?)
Hayat bile insana ikinci şansı veriyorken biz insanlar, herkesi yargılamaya ve en ufak yanlışında kapı dışarı etmeye o kadar hevesliyiz ki!..
Eminim benim bu küçük yazımdan sonra bile çoğunuz hâlâ katillerin öldürülmesi gerektiğini düşünüyorsunuzdur. Sizden rica ediyorum, kitabı okuyun. O zaman benim neyi kastettiğimi anlayacaksınızdır.
İyi okumalar dilerim..