Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar.
Fakat bu dehşette bile büyülü bir haz vardı, çünkü bu en kirli aynada bile unutulmuş ve körelmiş duygularımı yeniden gördüm: Burada yıllar önce içinden çoktan geçip gittiğim ve şimdi yeniden fosforlanarak duyularımda kıvılcımlanan derin, bataklık bir âlem vardı.
Yaz gelince evleri sivrisinekle doldu, ama cibinlikleri yoktu. Karanlık çökünce Erxi, Fengxia'yı serin havada otursun diye kapının önüne çıkarıyor, kendisi de sinekler onu ısırsın diye gidip yatağa uzanıyordu. Evin içindeki sinekler onu ısırmaktan doyunca, nihayet Fengxia'nın gelip uyumasına izin verirdi.