"Size bu kadar yüz verdiğim için sizden nefret ediyorum;size bu kadar ihtiyacım olduğu için daha da çok nefret ediyorum. Fakat şimdilik size ihtiyacım var...sizi kollamam lazım."
Henüz kitabı okuma seruvenim bitmemis olsa da ikinciye okuduğum bu kitapta en can alıcı olduğunu düşündüğüm hikayeyi bitirdikten hemen sonra ufak bir inceleme yazmak istedim.
"Otostop Oyunu."
Yıllar önce okumuş olmama rağmen belki yaşım belki o anki olgunluğum gereği bu hikayeyi son okuduğum zaman olduğu kadar derinden kavrayamamıştım. Hala bile kafamda hikayeye dair düşünceler tam oturmamış gibi hissediyorum. Belki birkaç kez daha okurum çünkü bu hikayenin bana hem çok mantıklı hem de çok mantıksız gelen yönleri oldu.
*Spoiler*
Hikayemizde adam kadının halihazırda olan kişilik özelliklerine aşıkken, kadın ise sürekli kendini adamın geçmişindeki kadınlarla kıyaslamakta ve kendini sürekli adama karşı yetersiz bulmakta. Bu kısmın gerçekten değerli bir öğreti içerdiğini düşünüyorum. İnsanların bizi biz olduğumuz için sevdiği fikrinden uzaklaşıp onların sevdiği insanlara dönüşmeye çabalıyoruz bazen. İşte tam olarak sorun da burada başlıyor hikayede. Kendini yeterince şuh ve kadınsı bulmayan kadın karakterimiz erkeği etkilemek için birkaç saatliğine hoppa bir kadın rolüne bürünüyor. Yıllarca imrendiği bu kadın imgesini başarabilmek onu öylesine mutlu ediyor ki belli bir noktaya dek bu rolü mutlulukla devam ettiriyor. Bu durum adam ile kadın arasında ufak bir oyuna dönüşüyor ancak durum devam ettikçe adam için işler gerçekçi bir hal almaya başlıyor. Rolü başarıyla sergilediğini ve adamı bu küçük oyunla mutlu ettiğini, adamin hayalindeki kadın imgesine ulaşabildiğini düşünen kadın karaktere karşılık oyun ilerledikçe adamın kadına yönelik düşünceleri değişmeye ve kadına baktığında sevgilisini değil de bir fahişeyi görmeye başlıyor. Bu kısım bana mantıksız gelen noktalardan bir tanesi oldu. Bir karakteri başarılı bir şekilde oynuyor olmak, gündelik hayatımızda öyle bir
Günün birinde ya çıldıracağız, ya dünyaya hakim olacağız. Şimdilik bir rakı parası bulmaya çalışalım ve parlak istikbalimizin şerefine birkaç kadeh içelim.