Ceci

“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Daha bizi bazı tehlikeli adımları atmaya ayartacak olan hakikat isteği: bu hakikat isteği şimdiden ne sorular koydu önümüze! Ne şaşılası, berbat, sorgulamaya değer sorular! Bu şimdiden uzun bir öyküdür-ama henüz yeni başlamış gibi mi görünüyor? Sonunda bir kez kuşku duysak, sabrımız taşsa ve sabırsızca geri dönsek çok mu şaşırtıcı olur?

Ceci

, bir kitabı okumaya başladı
Friedrich Nietzsche
8.2/10 · 6,5bin okunma

Ceci

, bir kitabı okumaya başladı
Cemal Süreya
7.3/10 · 21,8bin okunma
Kimilerinin karşılığıysa alışılagelen “taktikçi” politikacıların ağzıyla : “Biz, dine saygılıyız. Din duygularının incitilmesinden yana değiliz…” biçimindeydi. Her geri çevirilişimde düşünüyordum hep. Bu duyguları “incitme” göze alınmazsa, ka­ranlıklarla nasıl savaşılabilir? Uygarlık alanındaki adımlar, bu duyguları in­citmeden oluyor mu? “Din duyguları incitilmeden”, daha güzel, daha uygar, insana daha yaraşır bir dünyaya ulaşma yolundaki “değişme’ler, “değiştirme”ler nasıl olabilir? Ve olabiliyor mu? Hangi “yeni” ve “yenilik” bu duy­guları incitmeden gelmiş, ya da getirilebilmiştir? İnsanoğlu kendisini ve do­ğayı değiştirirken “din duygulan”nı da “incitmemiş midir”? Bunları düşündüm, durdum yeniden düşündüm.