İnsan iki olduğu sürece yaşayabilir;tek başına kalınca hayatı sürüklemek olanaksız gibi görünür.Savaşmaktan vaz geçilir.Umutsuzluğun ilk şeklidir bu.......Ölüme bakılır, hayata bakılır, boyun eğilir.Ama bu kanayan bir boyun eğmedir
Doğru yanlış net değil mi, diye sordu kendine.İçinden yine kendisi sertçe,üzüntüyle,soruyu bir türlü çözemeyen ya da kendisine defalarca anlatılan çözümü bir türlü anlayamayan çocuğun kızgınlığıyla, "Değil işte değil,maalesef doğru yanlış çoğunlukla net değil" diyerek cevapladı.
Kimisi güçlü doğdu, kimisi kör...Kimisi Müslüman doğdu,kimisi Hıristiyan,Yahudi,Budist...
Hepsi öldü.Ben de öleceğim.500 bin yılda bir insan ömrü,milyarlarca insandan bir insan.İşte ben buyum, yani hiçbir şey.