Cemile
@Cemille
86 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
SavaşçıEdebiyat
Doğan Cüceloğlu’nun Savaşçı kitabı bize varoluş nedenlerimizi bulma, hayattaki amacımızın ne olduğu konusunda bize yol gösterici bir eserdir.
Yazar kitaba bir anıyla başlıyor.
Psikoloji alanında öğretim görevlisi olan yazarın öğretmen olan Arif beyin iç çatışmalarına psikolojik açıdan çözüm bulma sürecini konu alıyor.
Kitap 11 bölümden oluşuyor.
Diyalog şeklinde kaleme alınmış.
Yazar kitapta Carlos Castereda’nın
kitaplarında bahsettiği kızıl derili şaman bilge don Juan’dan alıntılar yapar.
Arayış Bölümü: İlk önce birey anlam arayışı içinde olmalı.İnsan olmanın ötesinde ben kimim sorusuna cevap ararken bulabilirsiniz kendinizi. Varoluş nedeninizi sorgularsınız.
Uyanış Bölümü: Bireyin kendi iç hapishanesinden çıkması, özgür olabilmesi, yaşamını kendi özgür iradesiyle sürdürebilmesi ve bireyin en temel gereksinimi ‘ait olma’ ve ‘birey olma’ bu ikisi arasındaki dengenin önemini sorgularsınız.
Niyet: Bu bölümde üstünde durulan konu, bireyin içindeki bir amaca yönelme isteği ve düşüncesi yani niyetinin öneminin kavraması. Savaşçı niyetinin sürekli farkındadır.
Bir insanın niyeti, o kişinin içinde bulunduğu ortamı nasıl algılayacağını, o ortamda bilincini nasıl organize edeceğini belirleyen en önemli etkendir.
Geleceği yaratmak: Gerçek saygı, kişisel bütünlüğün temelinde yatar. Bu nedenle toplumun gelecekteki sağlığı, çocukların zihinlerini ve gönüllerini geliştirmede yatar. Birey rasyonel bir varlık olarak gelişmeli, savaşçının kişisel bütünlüğünü kavramalı; özü, sözü doğru olmalı, değerler ve ilkelerle ahenk içinde yaşamalı. Bir duruş içinde olmalı ve günlük yaşamda kişisel bütünlüğü olmalı. Tüm bunlar geleceği yaratmakta birer adımdır.
Güç: Var oluş boyutlarından biri de yapabilirim bilincidir. Bir insan niyetinin bilincinde, neyi niçin istediğinin anlamını kavramış
Reklam
Hiçbirimiz içine doğduğumuz toplumu ve aileyi seçemiyoruz. Hayatımızın ilk yıllarında hayati önem taşıyan ihtiyaçlarımızı gideren ebeveynlerimize içgüdüsel bir şekilde bağlı oluyoruz ve bu ilk çocukluk çağında ebeveynlerimiz gözümüzde Tanrı-insan modelinde oluyorlar. İlk yıllarımızda beynimize ve bilinçaltımıza kodlanan bu "Kutsal imge" ilerleyen dönemlerde ailemizle olan bedensel ve duygusal bağımlılığımız büyük oranda azalmış olsa bile bizi güdülemeye devam ediyor. Bilinçaltından gelen bu kodlama sayesinde, ebeveynlerimizden nefret ettiğimizi iddia ettiğimiz anlarda bile onları yargılamaktan içten içe suçluluk duyuyoruz. Ve bu yüzden insanlar çoğu kez kendi ebeveynlerinin yarattığı yıkıcı etkiyi görmezden geliyor ve problemi kendi içinde, kendi hayatında aramaya başlıyor. Bu kitap, bunun yanlış olduğunu ve içinizde bir yerlerde kendi öz somut ve soyut hayatınızda problem olmadığı halde bir boşluk hissediyorsanız bu durumu ilk yıllarınızda mesafeli, reddeden, bencil ve olgunlaşmamış bir ebeveynle hoş olmayan deneyimlerden dolayı yaşadığınızı söylüyor.
Mükemmel ebeveynlik terimi tam bir fiyasko. İnsan kaynaklı kurulmuş hiçbir ilişkide, düzende ve eserde mükemmellik olamaz. Anne babalık da bunlardan birisi ve hiçbir insandan mükemmel bir ebeveyn olması beklenemez. Maalesef annelik ve babalık herhangi bir koşulun sağlanmasına değil, sadece sağlıklı bir bedensel bütünlüğün sağlanmasına bağlı. Bu demek oluyor ki, duygusal yönden oldukça zararlı olan olgunlaşmamış bir insan da bir ebeveyn olabilir ve bu kişiler dünyaya bir insan getirmiş olmakla "Mükemmel" ve "Eleştirilemez" olamazlar. Anne babalar, bir insan için çok önemlidir; ilişkileri, sosyal ve iş hayatı, duygusal dünyası ve hayatı düzenlemesi konusunda çocuklukta bırakılan tohumların sahibidir. Bu yüzden etkileri
Çocuklarla konuşurken, ölmek ve ölü gibi doğru terimleri kullanarak ölüm nedeninin geçerli bir açıklamasını yapmanız gerekir. Muğlak terimler kullanmak ve onları korumaya çalışmak, sadece kafalarının karışmasına neden olur. Ölümle ilişkilendirilen "uzaklara gitmek", "uyumak" ya da "hasta olmak" terimlerini kullanmaktan kaçının.
Bir Bardakta OkyanusEdebiyat
Bir nükleer savaş tehdidi yaşayan İngiltere, çocuklarını güvene almak için onları bir uçağa yerleştirerek ülkeden uzaklaştırmak isterler. Fakat uçak bilinmeyen bir sebep ile ıssız bir adaya düşer. Kazada uçakta kalan bütün yetişkinler hayatını kaybeder ve sadece çocuklar hayatta kalır. Çocukların yaş aralığı ise 6-12 arasındadır.
Çocuklar adaya düştüklerinde ilk fark ettikleri şey ailelerinin ve yetişkin kimsenin olmamasıdır. Bu sebeple çocukların üstünde herhangi bir otoritenin varlığından söz edilememektedir. Kısaca ne bir kural ne bir baskı ne bir düzen. Bu durum çocukları oldukça mutlu eder fakat bir otorite dengesi olmaması refah bir hayatımı yoksa felaketi mi beraberinde getirir bunu hep birlikte görelim.
Adaya düşen çocuklar, ilk başlarda eş güdüm içerisinde hareket ederken daha sonra yavaş yavaş gruplaşmalar başlar. Bununla beraber bir liderlik ihtiyacı duyulur ve hiç kuşkusuz ki bir iktidar kavgasını da beraberinde getirir. Güç ve iktidar savaşı çocukların içindeki uyuyan duyguları uyandırır ve kaçınılmaz olarak kaosun içine sürükler. Burada insan doğuştan mı kötüdür yoksa bu kötülük sonradan çevre koşullarından edinilmiş birikimler doğrultusunda mı gelir, bir nevi bunun cevabını da bu eserde kendimize sormuş oluyoruz.
Dipnot
Yüzlerce yıl boyunca Hristiyan kilisesi, insanın doğumuyla günahkâr bir varlık olarak hayat bulduğunu söylemiştir.
Eserde asıl konu liderdik çatışması ve bununla beraber temel otorite dayatmalarıdır.
Adaya çocuklar ilk düştüklerinde Jack ve Ralph liderlik için çocuklar arasına seçime giderler kazanan Ralph olur. Jack bunu her ne kadar kabul etmese de boyun eğmek zorunda kalır. Ralph, iş bölümü yaparak çocukları kurallar ile yönetmeye çalışır. En büyük isteği adada bir ateş yakıp o ateşten çıkan dumanın bir gemi veya uçak tarafından