Cemre Doğantay
@CemreDoantay
44 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Bu kitabı birçok kişinin önermesi üzerine okumaya karar verdim. Okuyanların çoğu kitabı çok sevdiğini söylüyordu. Bunun yanısıra incelemelere baktığım zaman aynı şekilde herkes kitabı çok sevdiğini falan yazmıştı. Ama bana sorarsanız eğer, kitabı beğenmediğimi rahatlıkla söyleyebilirim. İlk olarak, kitabın akıcı olmadığını düşünüyorum. Ki zaten benim kitaplarda en çok aradığım özellik kitabın akıcı olmasıdır. Ama bu özelliği Simyacı'da bulamadım. Ayrıca kitabın başlığı olan "Simyacı" kelimesinin yanlış bir başlık olduğunu düşünüyorum. Örneğin kitabı okurken "Ee, simyacı nerede?" gibi soruları çok sordum ve kitabın ortalarında buldum. Yani yazar ben olsaydım asla bu başlığı koymazdım. Tabi bu düşünce kişiden kişiye değişir. Kitapta sevmediğim bir diğer konu ise kitabın içinde bir macera bulunması ( Hazine araması ) ama bu macerayı çok sakin bir dilde anlatması. Kitabın içeriğinde hiç ayrıntı yok. Mesela normal bir cümle olan " Çocuk koşuyordu." gibi bir cümleyi "Çocuk hayallerinin verdiği hevesle ve özgüvenin onda yarattığı hızla koşuyordu." şekline dönüştürmesini isterdim. Yani şahsen ben kitabı okurken ne heyecanlandım, ne de kendimi kitabın içindeymişim gibi hissettim. Evet kitabın konusu güzel olabilir, ama uslubu ve başlığı güzel değil.
Reklam
Sol Ayağım kitabı gerçek bir mucize. Yani bence öyle. Nedeni ise gerçekten bu kitapta aşınılması çok zor olan güçlerin, anne şefkati ile tamamen yok olması. Bu kitabı okurken aslında biraz da kendi halimi düşündüm. Elim, ayağım tutuyorken ve bedensel, zihinsel bir sorunum olmamasına rağmen hala büyük adımlar atamıyorum. Büyük adımlardan kastım bir alanda (sanat,bilim gibi) yavaş yavaş bir kitap yazmaya başlamak. Ve sonra bu kitabı tekrarlayarak yazmak. Taa ki düzelene kadar.
İşte bu kitap bana bunları düşündürdü. Bu da kitabın en sevdiğim yönlerinden biri oldu. Gerçek anlamda bu kitabı çok sevdim. Bana "İmkansızlığın İmkansız " olduğunu gösterdi. Adam çok sevdiği sol ayağından ayrılıp, tüm vucudunu kullanmış. Bu bana bazı şeylerden ayrılmamızın, onların faydalarını arttırabileceğini gösterdi.
Kitabın anlatış yönünden bakarsak, kitaba yine tam puan veririz. Nedeni ise akıcı olması. Ve tüm bu yaşananların gerçek olması ile birlikte insanı her seferinde hayretler içinde bırakmasıdır.
Kitabın ana karakteri, aynı zamanda yazarı olan Christy'in gerçekten çok güçlü bir kişiliğe sahip olduğuna inanıyorum. Her insan bu yaşananların üstesinden gelemez. Ama Christy üstesinden gelmekle kalmamış, kendi otobiyografisini yazmış. Son olarak bu kitabı bana okumam için veren Hüseyin Demir öğretmenime ve bu kitabı yazan yazara çok teşekkür ederim.
Peygamberimiz (sav) kesinlikle mükemmel bir insandır ki çoğu insan da bunun farkında. Onunla (sav) ilgili kitaplar okumak çok güzel ama insan Onunla(sav) ilgili kitaplar okurken kendi hakkında paniğe kapılıp, yanlışlarının olup olmadığını, Ona (sav) komşu veya ona yakın bir derecede olabileceğininin bu ihtimal ile birlikte olamayacağının endişesine düşer. Şahsen bana böyle oldu. Belki de bu benim suçumdur. Belki de Peygamberimizi(sav) sahabe gibi sevmiyorumdur. İşte benim de bu kitabı okumadan önce sahabe gibi sevmenin ne olduğunu bilmediğim için, sahabe gibi sevmeye çaba göstermiyordum. Ama bu kitap bana bunu öğretti. Sahabe gibi sevmek; onun için herşeyini feda edebilmektir( anneni, babanı, kardeşini, çocuğunu, malını, mülkünü,canını...), onun yaptıklarını yapmaktır, onun yapma dediğini yapmamaktır, ondan gelenlere sahip çıkmaktır,onu tüm dünyaya duyurmaktır... Sahabe gibi sevmek ona komşu olmaya çalışmak, onu görmek için canını feda etmektir.
Evet sahabe gibi sevmek bunları ve nicelerini yapmaktır. Ama biz (ben de dahil olmak üzere) bunları yapabiliyormuyuz diye düşünmeliyiz. İşte bu kitap bana sevgiyi öğretti ve bana Peygamberimizi (sav) sevmek konusunda beni düşündürdü. Bu sayede umarım hepimiz "Sahabe Gibi Sevebiliriz. "
Kesinlikle her okurun okuması gereken bir kitap. Kitabın başları aslında pek güzel değil ama sonlarında özellikle son sayfasında bize birçok şey anlatılıyor. İnsanların değişebileceği kitabın son sayfasında açık ve net bir şekilde anlatılmış ama bu değişim iyi mi, kötü mü tartışılır. Ve kitabın girişinde şövalye romanları ile aklını kaçırmış bir adam karşımıza çıkıyor. Don Kişot... Adamın deli olması engelleri aşmayacak veya cesur olmayacak değil. Adam elinde bir güç bulunmamasına rağmen aşırı cesur. Karakterin böyle bir kişiliğe sahip olması beni kitapta derinden etkiledi. Ama asıl sadece hayallerde va kandırmacalarda gördüğü bir prenses uğruna can vermek istemesi harikaydı. Kitabı sadece severek değil, kitabın verdiği heyecanı ikiye katlayarak okudum. Gerçekten güzeldi...
Ay'a Yolculuk kitabı bana zorlu şartlara rağmen herşeyin gerçekleşebileceğini öğretti. Bu kitabın beğendiğim birçok yanı vardı. Örneğin kitabın akıcı olması en güzel yanıydı. Kitabı her elimden bıraktığımda diğer sayfanın merakı içerisinde elimden gidiyordu. Bir başka beğendiğim yanı ise bilim ile ilgili şeyleri düşünceleri ile birleştirilerek yazılmasıydı. Gerçekte Ay'a daha birşey gönderilmemiş iken yazarın bunu düşünüp onlarca ayrıntıya girerek kitabı yazması beni çok şaşırttı. Kitabın beğendiğim başka bir yönü de buydu. Ama beğenmediğim yönleri de vardı. Örneğin özellikle kitabın ortalarında sayfaların sürekli rakamlar ile dolu olmasıydı ki çoğunu da anlamadım. Ama kitabın akıcı olması bana kitabı sevdirdi.
Reklam