Cemile EMİR

Cemile EMİR
@Cemremir
Öğretmen
Yüksek Lisans
320 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bak, böyledir dünyanın işleri, ihtiyar bir büyücüdür dünya...
Sayfa 26 - Ötüken·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam

Cemile EMİR

, bir kitap okudu
Puan vermedi·253 syf.·
Beğendi
·
6 günde okudu
·
Okunma: 14 Ocak 2026 17:26
·
2026 1. kitabı
Elçin
8.1/10 · 304 okunma
SERENAD Yeşil pencerenden bir gül at bana Işıklarla dolsun kalbimin içi. Geldim işte mevsim gibi kapına, Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ. Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak Ben aşkımla bahar getirdim sana; Tozlu yollarından geçtiğim uzak İklimden şarkılar getirdim sana. Şeffaf damlalarla titreyen, ağır Koncanın altında bükülmüş her sak. Seninçin dallardan süzülen ıtır, Seninçin karanfil, yasemin, zambak.. Bir kuş sesi gelir dudaklarından; Gözlerin, gönlümde açan nergisler, Düşen öpüşlerdir dudaklarından Mor akasyalarda ürperen seher. Pencerenden bir gül attığın zaman Işıkla dolacak kalbimin içi. Geçiyorum mevsim gibi kapından, Gözlerimde bulut, saçlarımda çiğ... Ahmet Muhip Dıranas
Şiir
Ne Çok Sevmek... Ne çok sevmek istiyor insan birini denizi geçerken mavi, birini yaz gibi düşlerken kuytu ikindiyi uzatan o aşktan gövdeyi, birini kopkoyu bir şiire batmışken ve birini sanki onu sevmek için dünyaya gelmiş gibi yalnızca hem de çok ve kendinden de çok ona inanır gibi sevmek ve şöyle demek: Aşk kendine de inandırırmış insanı meğer! Yabancı bir ülke gibi özlerken birini, hiç bilmediğin bir şehirde hiç olmamış birini, hep olmuş hep varmış gibi sevme isteği, bazen de korkuyla ya saklıyorsa diye kanatlarını uçmak için günün birinde bisikletiyle göğe çıkacakmış gibi o peri ve birini değil sessizce, teni, ruhu kendi bile duymadan sevmeyi, ki böylesine yalnızca bir şiirde rastlanır belki... Ve ne çok yazmak istiyor insan birini o okusun diye değil ama birini kimse öyle güzel beklemez diye göz dolusu özler ve gönül dolusu güler ve sesine bakıp bakıp da birini yeniden bulmuş gibi seviyor insan harflerin gülüştüğünü sesinde duymuş gibi her harfini ayrı sevmeyi, hep ilk kezmiş gibi yeniden, ve ayrılık gözden, ruhtan, tenden, üzümle yıkanmış sesinden uzağa düşmekmiş en çok, çünkü nereye gitse bağına dönermiş ve sesinde toplanırmış her ayrılıktan sonra döndüğü o siyah üzümler gibi insan! Haydar Ergülen Sen Güneş Kokuyorsun Daha!
Şiir
"İnsan ölür mü ya, ölür mü?" diye inledi Feraye. "Hadi ben yatılı okula gitmiştim, yazdan yaza da olsa hep geldim. Onların gittiği yerden gelinmiyor! Ne kadar beklesem de dönülmüyor. İnsan ölür mü ya, ölür mü abla?! Bizi bırakıp ölünür mü?!"
Sayfa 220 - Hep Kitap·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam