Ceren Ela
@CerenEla
Alışılmış değerlendirmelere göre, ben bir hiçim albayım.
131 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap değil karakter incelemesiEdebiyat
Spoiler içerebilir.
"Küre biçimindeki merminizi silindire çevirin. İçine binip gideceğim. Atlanta gemisiyle geliyorum.
MICHEL ARDAN"
sf. 126
Bu adama ne demeli bilemiyorum. Cesur? Gözüpek? Deli? Zırdeli? Hayalperest? Bu saydıklarımın hepsinin harmanlanmış hali diyebiliriz sanırım. Zaten ben bu mektubu okuduğumda aklımdan ne geçtiyse hepsi ertesi sayfada yazılmış:
"Olmaz böyle şey! - Akıl alacak şey değil! - Düpedüz şaka canım! - Alay ediyorlar bizimle! - Gülünç! - Saçma!"
sf. 127
Evet, bu mektupla birlikte tüm dünyanın öğrendiği bu ismi ben de yakından incelemek istedim. Ne yaptım biliyor musunuz? Geçenlerde aklıma gelen harika (olduğunu düşündüğüm) fikri uygulayıp Michel Ardan'ın ağzından bir kişilik testi yaptım. (Bilmeyenler 16 personalities sitesini ziyaret edebilirler.) Ve işte Michel Ardan'ın tahmini kişiliği:
ENFP (Kampanyacı)
"Dünyayı Sadece Bir Fikirle Değiştirebilirsin"
Kampanyacıların güçlü yönlerinde şunlar yazıyor:
Meraklı
Gözlemci
Enerjik ve hevesli
Çok popüler ve dost
(Siteye gidip daha fazla bilgi edinebilirsiniz.)
Michel karakteri kitap boyunca cesareti, rahatlığı, onca ilgiye rağmen şımarmaması, umursamazlığı ile dikkat çekiyor; ayrıca kitabın sonlarına doğru sanata verdiği önem ve ilgiye de tanık oluyoruz. Gun-Club üyeleriyle bu derece zıt olmasına rağmen ortayı bulmalarına şaşmıştım doğrusu. Ancak sonradan aynı kişilik testini Barbicane için yaptım ve Yönetici kişilik tipine sahip olduğunu gördüm. Bu zamana kadar çatışmamalarının sebebi de budur belki.
Bu inceleme kitaptan ziyade karakter incelemesi oldu. Ama kitabımızdaki karakteri daha iyi tanımak bazen hem bize yeni bakış açıları katabiliyor hem de yazarımızın karakter kurgusunu ne derece iyi yaptığını gözlemlememizi sağlayabiliyor. İncelemenin sonunu pek bağlayamadım ama siz idare
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Benim sadık yârim kara topraktır...Edebiyat
Spoiler İçerebilir.
Aşık Veysel'in olduğu gibi Tolgonay ananın da sadık yâri toprak; nice insanlar gördü, nicesini güldürdü, nicesinin karnını doyurdu, nicesinin gözünü hırsla bürüdü ki nice Suvankullar, Kasımlar, Maysalbekler, Caynaklar yitirdik... Yine de sadık yârimiz, sırdaşımız sen oldun Toprak Ana.
"Savaş! Savaş! Lânetler olsun sana!" (Sf. 105)
Nedir bu savaş? Bana sorarsanız "Doyumsuzların ürettiği daha doyumsuz bir canavar" diye nitelendirebilirim. Küçücük, aç çocukların önündeki bir kâse yemeği, öğretmen Maysalbek'i, nice yiğitleri, en önemlisi gülüşümüzü, umudumuzu, sevincimizi yuttu da yine doymadı. Haysiyetsiz Cenşenkulları yaşattı da Suvankul'u yaşatmadı. Aslında, biliyor musunuz belki de kötüye gidişimizin sebebi budur: şerefli, yürekli, yiğit insanlar cephede can verirken arsızların kaçıp kurtulması...
Cenşenkul, bilsen nasıl sinir doluyum sana! Yetimden, yoksuldan çalıp da yediğin buğday tanelerinin her biri boğazına dizilsin, sen de gıybetçi karın da senelerce sokaklarda sürünün, çarpıl da çarpık çurpuk bir şey ol!
Bir kişi daha var henüz bahsetmediğim: Aliman. Ah bahtı kara Aliman! Lânet savaş çıktı çıkalı gülmedi yüzün, hep üzüldün, içine attın. Halbuki Kasım'la evlendiğinizde ne de mutluydun, yüzünde güller açıyordu! Kasım için topladığın gülhatmileri hatırlıyor musun? Al bir yazman vardı, gözlerin parlıyordu, sevinç doluydun o gün. Ya sonra? Evet, Kasım'ı cepheye uğurladığınız gün gözlerindeki ışık söndü. Ama ben gülhatmileri topladığın günkü gülüşünle hatırlamak istiyorum seni, bak bu şarkı da sana armağan olsun Aliman. Daha az önce bu şarkıyı dinlerken sen geldin aklıma...
youtu.be/kMqEDm49lNA
Ha bir de unutmadan, o çobana da laf etmezsem olmaz tabii, Cenşenkul'a söylediklerimin hepsi senin için de geçerli ey arsız çoban! Yazık değil
İnsan sevdiği için nelerden vazgeçebilir?
Çoğumuzun bu soruya verdiği cevap yalandan bir laf kalabalığı olacaktır... Sahi, çoğumuzun "aşk" olarak nitelendirdiği şey de bundan fazlası değildir ama konuyu dağıtmayacağım. Zaten kitabın ilk ve fikrimce en iyi öyküsü olan Değirmen'i okuyunca hem yukarıdaki sorunun hem de konuyu dağıtmamak üzere değinmediğim tüm soruların cevabını almış olacaksınız. Ama uyarım şudur ki Değirmen'i okuyunca hemen çıtayı yükseltmeyin. Çünkü beklentinizi arttırdığınız takdirde hayal kırıklığına uğramanız muhtemel...
Kitaba puan verirken kendimden beklemediğim şekilde sistematik çalışmalarda bulundum: Her bir öyküye on üzerinden puan verip aritmetik ortalamasını aldım ve sonuç 6,5 çıktı. Sabahattin Ali'ye özel yarım puan da ben verdim, oldu 7 puan.
İncelemek isterseniz diye aşağıya tüm öykülere sırasıyla verdiğim puanları bırakıyorum:
Değirmen 10/10
Kurtarılamayan Şaheser 8/10
Kırlangıçlar 6/10
Viyolonsel 8/10
Birdenbire Sönen Kandilin Hikayesi 7/10
Bir Delikanlının Hikayesi 4/10
Bir Gemici Hikayesi 6/10
Bir Orman Hikayesi 6/10
Kazlar 7/10
Bir Firar 5/10
Kanal 6/10
Candarma Bekir 7/10
Sarhoş 5/10
Bir Cinayetin Sebebi 6/10
Bir Siyah Fanila İçin 6/10
Komik-i Şehir 7/10
Alttaki Çok Önemli Notu Okumadan Geçmeyin!Edebiyat
Öyle güzel, öyle tuhaf geldi ki Aytmatov'un kalemi... Okurken "of yoruldum" dediğim ama bir türlü bırakamadığım türden bir kitaptı.
Tek bir gün içinde kaç macera, kaç duygu yaşayabilir insan? Bir tanecik günü, nasıl 400'den fazla sayfada anlatır? Aytmatov öyle bir gün anlatıyor ki bize; her türlü olayı, duyguyu yaşıyoruz. Anlattığı bir günde yaşadığı dönemi, dünya düzenini öyle güzel eleştiriyor ki...
İnanın 2 puanı nerden kırdım bilemiyorum, yalnızca öyle olması gerektiğini hissettim.
Çok önemli not: "Gün Olur Asra Bedel"i okuduktan sonra aslında bu kitabın içinden bir parça olan ama o dönemde basılamamış "Cengiz Han'a Küsen Bulut"u da okumayı unutmayın.
10/10
Beğendi
·2019 19. kitabı
·45 günde okudu
·Okunma: 24 Ekim 2019 20:30
·Evet... Yaklaşık üç ay önce bitirdiğim, ama nedense inceleme yapmayı bugüne kadar ertelediğim Kürk Mantolu Madonna...
Aslında ne desem bilemiyorum. Kitap gayet akıcı, ustaca kurgulanmış ve heyecan verici olsa da utanarak söylüyorum ki kitabı 45 gün gibi bir sürede bitirdim.
İncelememe gelirsek: 3 ay boyunca kitabı sindirdikten ve üzerine biraz düşündükten sonra gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki harika bir kitaptı. Uzun bir süre yabancı yazarların kitaplarını okuduktan sonra bu kitabı okurken sanki uzunca bir süre bambaşka yerleri dolaşmış, farklı kültürler arasında kaybolmuşum da en sonunda özüme dönmüş, şöyle derince bir memleket havası almış gibi oldum sanki. Yazarın güzel üslubunun, güzel tespitlerinin yanı sıra betimlemeleri, okuyucuya çok iyi hissettirdiği duygular bana beklentimden fazlasını sundu. Önyargının ne kadar yanlış olduğunu bir kez daha vurdu suratıma; acımasız, bencil insanlara duyduğum nefreti ikiye katladı; kaç kez kaşlarımı çattırdı birkaç cümle; kaç kez güldürdü yüzümü; kaç burktu yüreğimi... Kitap bitince de; yüzümdeki buruk gülümsemeyle, belki de bir üzüntüyle kalakaldım...
Demem o ki, bu kitabı okuyun, okutun... Ama öyle yanına bir Türk kahvesi koyup da fotoğrafını çekeyim de sosyal medyada paylaşayım diye okuyacaksanız uzak durun Madonna'mdan. Bu kitap öyle boş amellere alet edilecek boş bir kitap değil çünkü...
Kürk Mantolu Madonna 
Sabahattin Ali
Kürk Mantolu Madonna Sabahattin Ali