Ceren A.
@Cereneait
27 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Tolstoy'un yarı otobiyografik olarak nitelendirebileceğim üçlemesinin ( Çocukluk, İlk Gençlik, Gençlik) son kitabı bitti.
Gerçek bir klasik okumak niyetindeyseniz bu üçleme elbette doğru tercih olmaz sizin için. Fakat benim yaptığım gibi bu serinin otobiyografik özellikler taşıdığını bilerek ve Tolstoy'u daha iyi tanımak için seriye başlarsanız keyif alacağınızı, Tolstoy'un diğer kitaplarını okumadan önce düşünce ve kişilik yapısını kavrayarak buna güzel bir zemin oluşturacağınızı düşünüyorum.
Gençlik kitabı da kendinden önceki diğer iki kitap gibi tam olarak bütünlük taşımıyordu. Parça parça (yine de birbiriyle bağlantılı) kesitler üzerinden Nikolenka'nın aile yaşantısını, bunun karakteri üzerindeki etkilerini, düşünce yapısını, insanlara ve bazı kavramlara olan yaklaşımlarını, yaşadığı bazı olayların hayatı ve karakteri üzerindeki yoğun etkisini, yer yer de iç hesaplaşmalarını okuyoruz.
Tolstoy okumaya başlamak için çok doğru bir seçim oldu benim için. Yalnız son sayfadaki son paragrafta bu üçlemenin bir devamı olduğuna (en azından Tolstoy'un devamını yazacağını düşünerek bu eseri sonlandırdığına) kanaat getirdim, fakat buna dair bir eser bulamadım. Bilen varsa beni de bilgilendirirse ne iyi olur :)
Reklam
İnsan Olmak, sindirerek ve kavrayarak okumayı seçtiğim ve zamana yaydığım, her başlığını ayrı ayrı yuttuğum bir kitap oldu. Bu kitabı kavrayarak okuduğunuzda size farklı bir bakış açısı kazandıracağını düşünüyorum.
Engin Gençtan şu başlıklarla eserini kategorize etmiş: Birey ve Toplum, Ana-Baba ve Çocuk, İnsanlardan Korkmak, Öfke ve Düşmanlık, Değersizlik Duygusu, Kaygı, Sorumluluktan Kaçış, Yalnızlık, Ortakyaşam İlişkisi, Nevrotik Kısırdöngü, Yaşam ve Ölüm, Kendini Yaşamak, Epilog.
Gençtan, bu başlıklar altında bize “insan olmayı” anlatıyor. Fark ettiğiniz üzere bu konuyu çok geniş bir yelpazeden değerlendirip bizlere sunmuş. Nasıl insanlar olduğunu ve bu insanların nasıl “o insan” olduğunu anlatıyor. Her bölüm ve anlattığı her insan tipi size inanılmaz bir deneyim katıyor. Anlatılan kişiyi muhakkak ya çevrenizde ya içinizde buluyorsunuz. Bu unsur kitabı inanılmaz canlı ve gerçek kılıyor fikrimce. Gençtan, bu tipleri anlatırken, davranış sebeplerinin temellerini gözler önüne seriyor ve aslında her davranışın ve her karakterin sebebinin ya da dayanağının çocukluk yılları olduğuna tatmin edici şekilde ikna ediyor bizi. Çeşit çeşit tipleri ve davranışların altında yatan sebepleri kavradıkça, kendi benliğimizde düğümlendiğimiz ve anlamlandıramadığımız noktaları çözebiliyor ve “nasıl bu insana evrildiğimizi” kavrıyoruz. Aynı şeyi, diğer tipler sayesinde çevremizdeki insanlara da bağlayabiliriz. Örneğin ben okurken “hah evet işte bu x kişisi!” “demek bu davranışlarının sebebi buymuş” dediğim o kadar çok nokta oldu ki. Bu kitap her şeyden önce kendimizi ve sonrasında da etrafımızdaki insanları anlamamızı, davranışlarını anlamlandırmazı ve onlarla farklı bir pencereden kontak kurmamızı sağlıyor.
Bu kitap gerçekten bana çok doyurucu bir okuma sağladı. Yalnızca davranışsal ya
Hüseyin Rahmi ile tanışma kitabım Mürebbiye oldu. Eserde kendi ülkesinde küçük yaştan beri hayat kadını olarak çalışan Fransız bir kadının, İstanbul'da soylu bir aileye kendisini temiz, namuslu bir mürebbiye olarak tanıtıp burada yaşamaya ve çalışmaya başlamasını, bu süreç içinde de kaldığı konaktaki erkekleri nasıl baştan çıkardığını anlatıyor.
Rahmi Bey, Servet-i fünun döneminde yaşamış fakat bu dönem bağımsız kalmış bir yazar. Kendisi edebiyatımızdaki natüralizmin başarılı bir temsilcisi ve eserlerini Ahmet Mithat roman geleneğiyle yazmış. Bu roman tekniğini benimsediği için, Mürebbiye romanında da sıklıkla gördüğümüz bazı teknik özellikler mevcut. Yazar, eserleriyle toplumu bilinçlendirmeyi, çeşitli konularda bilgi vermeyi amaçladığı için kurguda yer yer farklı bilimlerdeki (örneğin botanik) çeşitli bilgilere yer vermiş.
Bu sizi rahatsız edebilir belki, çünkü kurgunun ortasında birden bire bilmem ne familyasındaki bir bitkinin başka bir bitkiyle arasındaki akrabalığı okumaya başlıyorsunuz. Fakat bunun bir teknik olduğunu unutmadan ve Ahmet Mithat romancılığının bir örneğini incelediğinizi düşünerek okursanız o kadar da gözünüze batmayacaktır. Yazar, toplumu bilgilendirme konusunda mizahı ise bir araç olarak kullanmış. Okurken epey güldüğüm diyalog oldu, keyifli bir okuma sağladı diyebilirim :)
Dili basitti, konuşmalar gündelikti. Fakat bunun yanında yanlış batılılılaşma da bir yandan işlendiğinden, çok fazla Fransızca kelime ve terim vardı. Merak etmeyin, bu baskısı dipnotlarla zenginleştirildiği için hepsinin anlamı mevcuttu.
Kurgu basitti ama gerçekten aktı gitti.
Karakterler arasındaki konuşmalar, yanlış anlaşılmalar bana çok keyif verdi. Sonunu tahmin ettim ama yine de şok oldum, üzülsem mi gülsem mi ikilemde kaldıktan sonra bastım kahkahayı :)
Bu kitabı ilk olarak 2013 senesinde okumuştum. Şu an elime aldığım her kitabı biraktiğım ve verimli okuma yapamadığım bir dönemdeyim. Kitaplığımı karıştırırken Mart Menekşeleri'ni görünce, su gibi akıp bir çırpıda biteceğini biliyordum.
Sarah jio romantik bir yazar ve kitaplarına baktığınızda farklı konular görseniz de işleyiş tarzının benzer olduğunu fark edebilirsiniz.
Bu kitabında edebî bir haz alacağınızı söyleyemem. Doyurucu diyaloglar ve derin düşünceler yok içerisinde. Fakat fazla beklentiye girmeden okumaya başladığınızda sizi hemen içine alacak bir kitap çünkü olay örgüsü iç içe geçmiş ve çok akıcı. Içinde bol diyalog olduğundan kolay okunan bir kitap. Kurgusunu ben çok beğendim, 2013te de çok sevmiştim.
Jane Austen - Pride and Prejudice İncelemeEdebiyat
Bu kitaba uzun soluklu bir inceleme yazmasam içim rahat etmezdi.
Pride and Prejudice, benim bundan sanırım 4 yıl önce, şehirler arası mola yerlerinde satılan kötü çeviri yayınlar arasında rast gelip aldığım bir kitaptı, çeviri o kadar kötüydü ve ben hikayenin içine o kadar girememiştim ki yarım bırakmıştım.
Epey zaman sonra bu hikayenin 6 bölümlük mini dizisine rast geldim. 1995 yapımı olan bu seri, öyle güzel bir yer edindi ki bende, kitabı tekrar iyi bir çeviriyle okuma isteğine kavuştum.
İş bankasından çıkan kitap daha çok satıyordu ve Gurur ve Önyargı olarak çevrilmesinden ötürü bana daha yakın geliyordu fakat Nihal Yeğinobalı çevirisini çok merak ettim ve bu iki kitabı yaklaşık 3 bölüm boyunca karşılaştırarak okudum. Yeğinobalı çevirisi bana çok daha doyurucu geldiğinden tercihimi Can yayınlarından yana yaptım. Kitap boyunca da çeviriden çok memnun kaldım, enfesti. Tek şikayetim Aşk ve Gurur olarak çevrilmiş olması.
Gerçek bir İngiliz klasiği idi. Yemyeşil koruluk gezileri, önümüzde uzanan çayırlar, uzun araba seyahatleri, sürekli verilen balolar ve fırıl fırıl dönüp dans eden karakterler..
Konuya çok kısa değineceğim çünkü konudan çok işlenişi ön plana çıkıyor bu kitapta. Gururu ve önyargıyı işliyor yazar. Olayların ve insanların iç yüzünü bilmeden ne kadar kolay yargıda bulunabildiğimizi, insanları "gururlu" yahut "kibirli" olarak tanımlarken, aslında bütünüyle tanımadığımız birine bu etiketleri yapıştırırken kendi kibrimizde bocaladığımızı görüyoruz.
Olaylar yavaş ilerliyor, bunun sebebi bence olayların çok doğal anlatılması. Gerçekten günlük yaşama tanık olarak uzun bir zaman dilimini aşıyoruz kitapta. Ağır ilerleyen olaylar olmasına rağmen, hiçbir olay sebepsiz yere yazılmamış, hepsi bir şekilde bir başka yere bağlanıyordu kitabın devamında, bu yüzden çok
Reklam