C.
@Ceycez
Eczacı
12 Haziran 2000
134 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ah Çocuk Ah!!Edebiyat
İlk bir itirafımı yapayım başlamadan önce. Her türlü kitabı, yazarı okumaya çalışan biriyim ve Cengiz Aytmatov'u daha yeni okuyorum. Kendime kızdığım bir noktadır bu ilk olarak.
Kitap normal okuma süreme baktığımda benim için tek günlük bir kitap aslında ama kitapta beni durmadan duraklatan, yavaş gitmeme yol açan bir duygu vardı. Bu kötü bir duygu değildi elbette. Bilmiyorum, belki de daha çok özümsemeye ihtiyacım vardı o satırları.
Ah çocuğum ah, ah Mümin dede ah!! Biriniz 8 yaşında biriniz ise ondan kat kat üstte bir yaşta olmanıza rağmen ne de çok benzettim sizi. İkinizdeki o masumluğu ve saflığı o kadar sevdim ki ve bir o kadar da üzüldüm. Yüzümde hep bir gülümse yanında, bir kızgınlık ve burukluk vardı. Siz o kadar çok insanı temsil ediyorsunuz ki. Bu bile kitabın benim için değerli olmasını sağlayan önemli taşlardan biri.
Son sayfalar o kadar güzeldi ki benim için herkese tavsiye ediyorum bu yüzden. İyi okumalar.
Ve sen çocuk benim gözümde o hep istediğin balık oldun bile.
Eski bir dost gibiEdebiyat
İlk okuyuşum ortaokuldaydı. O zamanlar 100 temel eserleri okumaya ayrı bir merakım vardı. O yaşımda tabiki de şuan olduğu gibi duygulandım. Ama herkesi çok suçlamıştım o akılla öyle hatırlıyorum. George'a aşırı bir kızgınlığım ve öfkem vardı.
İkinci okuyuşum lisede olmuştu. Artık daha iyi olayları anlayabiliyor. George 'a hak veriyordum.
Üçüncü okuyuşum sınıfımla kitapları tartıştığımız bir toplantı için oldu. Bu da dündü. Elime aldığımdaki his burukluktu. Sonunu biliyordum evet ama arada geçen olay ve diyaloglar aklımda kalmamıştı. Tekrar okumak beni hem aşırı mutlu etti hem de üzdü.
Üzgünlüğüm tek odaklı değildi bu sefer. Lennie'ye ayrı, George 'a ayrı, Candy' e ayrı, Crooks'a ayrı üzüldüm. Kızgınlıklarım da bu sefer çok farklıydı. George'a kırgındım en baştan böyle olmayabilirdi. Ama belki de tek çaresi budur diye de düşünmeden edemiyorum.
Bu kitap her zaman beni duygudan duyguya sürükleyen bir kitap oldu. Her zaman benim için özel bir yeri oldu. En önemlisi de artık 3.okumada gözümden yaş akmadı. Sadece yüzümde buruk bir tebessüm ve acı vardı.
Tavsiye ettiğim ve herkesin okumasını istediğim bir kitaptır. İyi okumalar.
Gözüme gözükme Ferhat!Edebiyat
Peyami Safa'nın okuduğum ikinci kitabıdır kendisi. Çoğu insan dili ağır bulsa da giderek daha çok alışmaya ve benimsemeye başladığım bir dili var bana göre.
Bir kitapta karakter ayrımı yapmamama rağmen ilk defa kitabın içine girip kadınların yanında olup, önlerinde dikilmek, destek olmak istedim. Onların duygularını daha derinde hissedip, daha da öfkelendim.Özellikle Ferhat karakterini görmek, duymak bile istemiyor olabilirim :)
Giderek Peyami Safa 'nın kitaplarından daha çok zevk alır ve şevkle okur oldum. Kendisi aynı zamanda en çok alıntı yaptığım kitap bile olmuş olabilir. Önerdiğim ve okuduğunuz da aynı duyguları paylaşmak istediğim bir kitap oldu benim için.
İyi okumalar
Bu kitabı okumaya başlarken bunun bir yarı otobiyografik bir eser olduğunu bilmiyordum. Her kitap okumadan yaptığım küçük çaplı bir yazar araştırması ile bunun farkına vardım. Belki de bu kitaptan bu kadar etkilenmemin sebeplerinden biri de budur.
Kitaba baktığımızda yazar olmak için mücadele veren bir genci görüyoruz ve onun yaşadığı zorlukları. Adından da anlaşılacağı gibi yaşadığı zorluklardan biri tabi ki de açlık ve bu açlık öyle büyük betimlemelerle anlatılmış ki etkilenmemek elde değil.
Anlayabilmek için birkaç kez olduğum satırlar bir süre sonra aynı hisleri yaşamama yol açtı. Artık bu tasvirlerin doruk noktasında gözlerimin dolduğunu bile hatırlıyorum.
Bu kitap ben de hiçte öyle yemeğe koşma, yemeğe yönelme veya kusma isteği yaratmadı. Daha ziyade bendeki etkisi psikolojik oldu. Her bir olaya rağmen dik duruşu, hala birilerine yardım edişi, asla çabadan vazgeçmeyişi beni etkiledi sanırım.
Son olarak söylemek istediğim benim için etkileyici ve doyurucu bir kitaptı. Herkese iyi okumalar.
Maksim Gorki'yi yıllar önce 10lu yaşlarımda Ana kitabını okuyarak tanımıştım.Beni çok etkileyen bir kitap olmuştu. Şimdi yıllar sonra Gorki'nin otobiyografi üçlemesinden ilkini okumak güzel ve aynı zamanda da duygusal oldu benim için. Her satırında üzüntüm giderek hem kadınlara, hem de çocuklara öyle bir arttı ki sinirlendim bile kitabın bazı yerlerinde. Çocukluğunda yaşadığı olaylara ve onu bu hale getiren insanlara da öfkem her saniye daha da çoğaldı. Kitabın yazım tarzı ise aynı Ana kitabında hatırladığım gibiydi. Akışı rahat ve sürükleyici bir kitaptı benim için. Herkese tavsiye ederim. İyi okumalar.
