"Ben kendi hayatımı yaşıyorum. Şunu da söyleyeyim, kendi yolumda ilerlemeyi seviyorum. Hiç kimseye bağımlı olmadan kendi yolumda ilerliyorum."
|Öteki, Fyodor Dostoyevski
Istırabına sabırla katlanırdı, çünkü nedenini başkalarında değil, kendinde arardı. Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı; böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı...
| Oblomov, İvan Gonçarov
Aşk ağır bir taş ya da ölü bir beden midir ki ,sürekli olduğu yerde kalsın ? Aşkın yaşayan bir şey olduğunu bilmiyor muydu ? Ona sahip çıkılmazsa, korunmazsa, sevilmezse öleceğini bilmiyor muydu ? Bir çiçek susuz , topraksız ve güneşsiz yaşayabilir mi ?