Deniz
@ChuckyBalboa
100 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kendine Hayran Boş İnsan'ın HisleriEdebiyat
Kör bir hayranlık olsa, tehlikeli olurdu. Hak edilen bir hayranlık, sorumluluk demekti. Hak edilmeyen hayranlık ise çok hoştu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mü-kem-mel!
HERHANGİ bir kişisel gelişim kitabından çok daha fazla sizi kişisel geliştireceği kesin olan bu kitabı kesinlikle okumalısınız.
Herkes okumamalı ama...
Eğer, 'Biraz önce normal birşey oldu ama ben niye sanki birşeyler yanlışmış gibi hissediyorum?' veya 'Herkesin onayladığı ve alkışladığı birşeyi ben de onayladım ve alkışladım ama niye şimdi böyle hissediyorum?' gibi adını koyamadığınız hisleriniz varsa, evet kesinlikle okuyun. Onlar okusun.
Elimde olsa bu kitaptan yüzlerce alıp, sokakta işyerinde insanların kafasına bir tuğla gibi FIRLATIP: 'Al oku artık şunu, oku da insan ol biraz!' diyesim geldi :) Şaka bir yana, bunu yapamam tabi. Çünkü kitabın baskısı yok! Kaldı ki yüzlercesi... Ben bir tane baskısını dahi bulamadım. EBook şeklinde okudum ve kitapçılarda çok satanlar raflarında onca çöp içerikli kişisel gelişim kitabı olmasına ama Hayatın Kaynağı'nın baskısı olmamasına, bir yayınevinin bu işe el atıp sorunu çözmemiş olmasına İNANAMIYORUM.
Gerçi kitabı okuduktan sonra düşününce, birbirinin benzeri kopyanın kopyası kitapların heryerde olup, bunun gibi dürüst kitapların, insanlara farkındalığı, özsaygıyı, gerçeği haykıran kitapların bilinçli şekilde gölgede bırakılmak istenmesine şaşırmıyor insan. KİTAP TAM DA ZATEN BU KONU ÜZERİNE. Aynı durumu sadece kitaplar olarak değil, insanlar olarak düşününce de aynı kapıya çıkıyor malesef.
Ayn Rand, hayatın kaynağına dair söylenecek ne varsa 'bu, bu, bu kardeşim' şeklinde bir bir yazmış olsaydı bu kadar mükemmel bir kitap olmayabilirdi. O yaşama dair bütün söylenmesi gerekenleri, insan ruhuna dair bütün anlaşılması ve hazmedilmesi gerekenleri kurgu içine o kadar güzel yerleştirmiş ki, yarattığı karakterler ve kurgu ile insanın üzerinde daha güçlü bir etki bırakmayı başarmış. Etkilenmemek mümkün değil.
EK NOT: Kitabı
Yeraltından Notlar'a ÖTEKİ Bakış
Kitabı, otobiyografi diliyle anlatıcının kendi ağzından iki bölüm olarak okuyoruz. İlk bölüm Yeraltı'nda, otobiyografinin aslında dürüst bir yazın olmadığına, yazarın kendiyle ilgili kaçınılmaz bir şekilde yalan da söyleyeceğine dair C.J.H. Heine'a ait bir sözü paylaşılmış. (s.43) Bu sözü doğrularcasına kitap içerisinde de birinci ağızdan okuduğumuz düşünceler ve davranışlar arasında çelişkiler ve bocalamalar çokça göze çarpıyor. Okuyucuda bolca şüphe uyandırıyor diyebilirim.
İkinci bölüm Notlar'da ise, hayat kadını genç Liza ile yolları kesişir, ona "İnsan önce yaşamayı öğrenmeli, ondan sonra başkalarını kınamaya kalkışmalıdır!" (s.105) gibi iddialı laflar eder, sonra kalkıp kızın hayatı üzerinde olanca eleştiriyi yapar ahkam keser. Peki ya kendi hayatı? Kendi yaşamayı öğrenebilmiş mi? Kitap boyunca dile getirdiği "güzel ve yüksek olana" ulaşabilmiş mi? İkiyüzlü bir yaklaşım sezilmiyor değil.
Daha sonra Liza'yla olan karşılaşmalarında, anlatıcı bir buhran geçirerek kendiyle yüzleşme, kırılma yaşıyor. Adamın kendiyle ne kadar barışık olmadığını bu yüzleşme sonunda aslında kendinden ne kadar nefret ettiği apaçık ortadayken, buna şahit olan kızdan hırsını çıkardığına tanık oluyoruz.
"İnsana lüzumlu olan tek şey, onu nereye sürükleyeceği belli olmayan hür iradedir." (s.28) şeklinde düşünen anlatıcımız, bu hür iradesini yaşamı boyunca adeta bir anti-kahraman yaratmak üzerine kullanmış. Kendini, ahlak bozukluğuyla ömrünü heba ettiğini, boş gururu yüzünden yaşayan alemle bağını keserek yeraltına çekildiğini söyleyerek açıklamış. Ancak bir anti-kahramanda bulunabilecek tüm özellikleri "Ben kendi hayatımda, sizin cesaret edemeyip yarıda bıraktığınız şeyleri sonuna kadar götürdüm...Buna göre ben sizden daha canlıyım." (s139) ile savunmaya ve acı çekmenin insanı canlı