Cahit Kaya
@Ck35
77 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Hissetiklerim ne kadar bana ait?
Acılarım başka bir kültürde olsaydım hala acı olurlar mıydı? Ya sevgim?
Bu sorularla bitirdim #başkayasalar ı.
8 öykü yer alıyor içinde, öyküler alegorik kurgu. Düşündükçe genişleyen, farkındalığın huzursuzluğunda gülümseten öyküler.
Birey-toplum-kültür döngüsü öykülerin ortak teması. Aşk, aile, iş hayatı,iktidar gibi yaşamın katmanlarının bireyin varoluşuna etkileri.
Anlatım absürt, alaycı ve abartılı. Gerçekler sivriltilmiş. Devinimli bir anlatımı var @anilalacaoglu nun. Gülüyorsunuz ve komik olanın dehşet vericiliğini fark ediyorsunuz.
Ve öykü okumayı @anilalacaoglu öyküleriyle sevmiştim hatta öğrenmiştim. Çok özeller...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Git kurtar kendini dostum! Kurtar canını tüm bağların
zulmünden! Ve bırak evleri, onları yapanlara mezar olsunlar!
Git! Seninkinden başka toprak bul! Kendi ülkenden başka
ülkeler! Ama asla kendi canından başka can bulamazsın!
Düşün! Tanrının toprakları sonsuz genişlikteyken,
seni alçaltan bir ülkede yaşamanın ne kadar anlamsız,
ne kadar şaşırtıcı olduğunu!
BİNBİR GECE MASALLARI
Amerikan illüzyonunun daha safça betimlendiği bir döneme ait bir eser. 1953 yılı, Amerika daha bir umutluymuş. Sıradan kasabalardaki fakir ama gururlu, üstüne mesut insanların hikayesini anlatmış Saroyan bu kısacık oyunda. Lakin bu tatlı hülya ve onu sürdürme isteği de aslında çaresizlikten kaynaklıdır. Sonraki yıllarda, Amerikalı yazarlar Amerikan Hülyasının bir karabasan ve dehşetli bir yalan olduğunu anlatıp duracaklardı. Saroyan ise, oyunda da tartıştığı üzere, bu hülyanın o acıklı gerçekliğe yeğ tutulabileceğini savunur. Bu haliyle de aslında Arthur Miller'ın bir karakterine dönüşüverir yazarın kendisi. Saroyan o istiridyede (Amerika'da) bir inci (Amerikan Hülyası) olmadığını biliyor, ama işte yiyecek bir şeyleri, tutunacak pek bir şeyleri olmayan insanlar için o incinin var olduğunu/ olabileceğini savunur.
Birinci dünya savaşı sonrası Viyana’sında alelade bir karakter Andreas Pum, birey devlet içindir görüşünün mükemmel bir örneği. Zor yaşam koşullarına rağmen karın tokluğuna sistem savunucusu. Nasıl da tanıdık. Ne var ki sistem çarklarında en çok da bu kişiler öğütülür. Roth Andreas karakteri üzerinden savaş sonrası ortamı, yıkımı, ırkçılığı, sosyal adaletsizliği vesaire yazmış üstelik müthiş bir sonla.
Roth’un anlatımını seviyorum, birey üzerinden toplumsal eleştiriyi olaylar ile net ifadelerle veriyor ve anlamsal açıdan yoğun olan kurgusu oldukça akıcı.
#josephroth Nazilerin yasaklı yazarlarından, lakabı Kızıl ve #stefanzweig ın yakın arkadaşı. Ayrıca bir çok okurun seveceği bir yazar, bizde bu kadar az okunması üzücü.
Ve çeviri:)) Roth’u @anilalacaoglu çevirisinden okumak tabii ki benim için ayrı bir mutluluktu :)
Kolay kolay aklımdan çıkmayacak sekiz hikayeden oluşan oldukça akıcı ve ilginç bir kitaptı. Ben sindire sindire okudum çünkü öykülerin etkisini fazlasıyla hissettim. Absürtlükleriyle beni şaşkına çeviren ama inandırıcılığını hiç kaybetmeyen bambaşka karakterlerin yer aldığını söyleyebilirim.
Karaltı, Amatör Tiyatro Topluluğu, Kötülük ve Uşağın Emri öyküleri en beğendiklerim oldu.