"Biliyor musun ne düşünüyorum?" diyor sonra, "İnsan denen şey, anılarını yakıt olarak kullanıp yaşamını sürdürüyor olamaz mı acaba? O anıların gerçekte önemli olup olmadığının, yaşamın sürdürülmesi açısından hiçbir önemi yok. Sadece yakıt.
"Biliyor musun, eğer o yakıt bende olmasaydı, eğer içimde anı çekmecem gibi bir şey var olmasaydı, çok uzun zaman önce pat diye yıkılır giderdim, darmadağın olurdum.
Aşkın gizemini anladığımı söyleyemem, ama bu yaşadığım şey, bir kadının bedenini kullanmanın da ötesindeydi. Dünyanın yukarılarına kaldırılmak, korkuyu ve istirabı aşmak ve kendimden daha büyük olan bir şeyin parçası olmaktı bu.
Zamanın iki yüzü var, dedi kendi kendine Hayyam, iki boyutu; uzunluğunun güneşin seyri belirliyor, kalınlığını ise tutkular.
"Biliyor musun Hobbit?" [Bana 'Hobbit' der.]
"Neyi?"
"Yanılgılarımızın çoğu, düşüneceğimiz yerde duygulanmak ve duygulanacağımız yerde düşünmekten doğar." Ve yanağımı öpüyor.
"Bir gözlük almalısın Geronimo." [Geronimo: Hacer Ceren'in lakabı.]
"Neden?"
"Her defasında dudaklarımı ıskalıyorsun."
Ne yazık ki aşk hayalin çocuğu, hayal kırıklığının annesidir