Ah gençlik, gençlik. Hiçbir şey umrunda değildir senin. Yeryüzündeki tüm zenginliklere sahipmiş gibi davranırsın. Üzüntü bile avutur seni. Elem dahi etkilemez. Kendine güvenirsin. Cüretkarsın. Bakın yaşıyorum ben dersin. Günlerinse çabucak geçer. Hiçbir iz bırakmadan yok olup gider. Sahip oldukların da güneşi gören balmumu gibi, bir kar tanesi gibi eriyip gider. Belki de tüm çekiciliğin her şeyi yapabilecek güçte olmanda değildir. Her şeyi yapabileceğine inanmanda, başka hiçbir yerde kullanamadığın gücünü boşa harcamanda, her birimizin kendini gerçekten de savurgan saymasında ve ah zamanı geriye alabilseydim neler yapmazdım deme hakkını kendinde görmende gizlidir.