Bizler, Çehov'un kahramanları gibi şuna inanamayız artık: "Yüzyıl sonra insan mükemmelleşecek! Yaşam mükemmelleşecek!" Bizler, işte o geleceği yitirdik. Yüzyıl geçtikten sonra Stalin'in Gulag'ları oldu, Auschwitz oldu... Çernobil oldu... Ve 11 Eylül oldu New York'ta. Tüm bunların bir kuşağın yaşamına sığması akıl alır şey değil. Örneğin, şuan seksen üç yaşında olan babamın yaşamına.
Kurtuldu mu insan!?
Biri ikna etmeye çalışmıştı beni:
"Şunu unutmamanız lazım; karşınızda duran kişi kocanız değil artık, sevdiğiniz o adam değil. Şimdi karşınızda yüksek yoğunlukta zehir yayan bir radyoaktif nesne var. İntihara kalkışmayın."
Bir saatliğine ve bir tek olağanüstü durumda olsun insan sevgisinden daha önemli bir duygu olmadığını kabul edecek olursak, insanlara karşı, kendini suçlu saymaksızın işlenebilecek tek bir suç yoktur.