Crepusculum
@Crepusculum
31 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bir hazine sandığının içine kilitlenmiş ve hazine her gün çoğala çoğala sonunda onu boğacakmış gibi hissediyordu. Hiçbir çıkış yolu yoktu. Kimse ona ulaşamıyor ve o da kimseye varlığını gösteremiyordu. Dağ gibi bir zaman yığınının altında bunalmış kalmıştı.
"Zaman zaman seni müthiş özlesem de, genellikle elimden gelen en iyi şekilde yaşamaya devam ediyorum."
"...bu dünya merhabalar ve vedalardan ibaret."
