İçində böyüdüyüm dünya ilə, bu gün içində yaşadığım dünya və bunların ikisi arasındakı dünya mənim anlayışıma görə tamamilə fərqli dünyalara çevrilib, get-gedə bir-birindən ayrılırdılar.
Səbirli olmağa bu gün olduğu qədər yumşaqlıq və zəiflik kimi həqarətlə baxılmır,əksinə etik xüsusiyyət kimi təriflənilirdi.
Çünki mənim doğulduğum və yetişdiyim əsr ehtiraslar əsri deyildi..
“İnsanlar talelərinin mümkün zərbələrinə qarşı həyatlarının bütün zəif nöqtələrini möhkəmləndirə biləcəklərinə inanir və etibar edirdilər. Belə sadəlövh həyata baxışlarına rəğmən bu inamlarında böyük və təhlükəli bir qürur vardı.”
“Hər günüm bir gün öncəkindən, hər yüksəlişim hər enişimdən o qədər fərqliydi ki, bəzən mən belə, görəsən, sadəcə bir deyil, bir-birindən tamamilə fərqli birdən çox həyatımın olub-olmadığını düşünürdüm.”